Een aantal van deze getuigen zeggen echter dat de Ali die zij in 1999 omschreven níet de persoon is die justitie op basis van hun verklaringen aanhield. Het OM houdt echter tot op de dag van vandaag vol wel de persoon te hebben aangehouden die door getuigen was beschreven, maar dat die onschuldig is omdat zijn DNA niet overeenkomt met dat van de dader. Tja, als dat de verkeerde persoon was dan zal zijn DNA wel niet kloppen.
Omdat Marianne op 1 mei 1999 dood werd gevonden in een weiland in Veenklooster en na verkracht te zijn was gewurgd én de keel doorgesneden heerstte bij velen het idee dat de dader gezocht moest worden in het nabijgelegen asielzoekerscentrum (AZC) in Kollum. Te meer nog toen bleek dat er in de nacht van de moord een asielzoeker uit het AZC was verdwenen. Het ging om ene Ali, de een vriend was van de man door wie Marianne twee weken voor haar dood in een discotheek was bedreigd met een keeldoorsnijdend gebaar. De portier van die discotheek verklaart dat Ali bij die bedreiging was en omschrijft hem als een ‘kleine gezette man’.
Ook andere getuigen die Ali kenden omschrijven hem als een kleine dikkere man. Op basis van hun verklaringen over Ali en zijn plotselinge verdwijning na de moord hield de politie in oktober 1999 een Ali H. in Turkije aan. Na DNA onderzoek werd hij vrijgelaten omdat zijn DNA niet overeenkwam met het DNA van de dader.
Kort na zijn vrijlating gaf Ali H. een interview aan de televisiezender SBS. Voor veel getuigen een grote schrik want de man die was aangehouden bleek een heel andere Ali te zijn dan de Ali die zij bedoelden. De aangehouden Ali was veel langer en slanker dan de Ali waarover zij bij de politie verklaringen hadden afgelegd.
Verschillende getuigen hebben dit destijds meteen bij de politie gemeld maar voelen zich tot op heden niet serieus genomen. Het Openbaar Ministerie houdt vol de juiste persoon te hebben aangehouden. “Wij hebben op dit moment geen aanleiding om te vermoeden dat het niet de juiste Ali zou zijn”, aldus persofficier Henk Mous. Dat lijkt me toch sterk: je houdt een man aan op basis van getuigenverklaringen en vervolgens verklaren die getuigen dat hij niet de man is die zij bedoelen en dan nog durven zeggen dat er geen enkele aanleiding is te vermoeden dat het niet de man is die de getuigen bedoelden.
Pas nu het ‘Ali Verhaal’op TV komt houdt het OM dat nog eens tegen het licht in een nieuw onderzoek. “We zijn bezig om dit voor eens en altijd duidelijk te krijgen”, zegt Mous. Waarschijnlijk bedoelt hij: we zijn druk bezig te zien hoe we het geloofwaardig genoeg weer van tafel in de doofpot kunnen krijgen.
Update 6 maart 2010: Het is tenenkrommend om in de uitzending het gedraai van de persoffiecier te horen die continue staat te jongleren met de ene of de andere Ali H., waarbij het volslagen onduidelijk is over welke Ali H. Hij het heeft, er soms weer één persoon van maken soms weer twee. Volgens voormalig politiepsycholoog Harry Timmerman is er sprake van tunnelvisie en paniekvoetbal in het onderzoek naar de moord op Marianne Vaatstra.
vrijdag 5 maart 2010
Verkeerde verdachte gepakt in zaak Marianne Vaatsra
Langer tbs voor moord op Maja Bradaric
De rechtbank baseert zich op een onderzoek van een forensisch psychiatrisch centrum. Daarin wordt onder meer geconcludeerd dat P. een antisociale persoonlijkheidsstoornis heeft en dat zijn oorlogservaringen hem nog dwars zouden zitten. Wel zou hij zijn best doen om de behandeling te volgen, waardoor de onderzoekers hoop hebben dat hij ooit kan terugkeren in de maatschappij.
Maja Bradaric werd november 2003 met een touw gewurgd en in brand gestoken in de uiterwaarden tussen Bemmel en Lent. De hoofdverdachten, Ferdi Ö. (destijds 18) en Goran M. (destijds 18), kregen respectievelijk twaalf en tien jaar cel. Goran P. (destijds 17) kreeg vijf jaar cel en tbs omdat hij niet ingreep.
Nina, een destijds 15-jarige vriendin van Maja Bradaric had verkering met Goran M. en was op de hoogte van het moordplan. Zij kreeg vier maanden voorwaardelijke celstraf omdat ze geen alarm sloeg.
Het motief is nooit duidelijk geworden.
LJN: BL6537, Rechtbank Arnhem , 05/091484-03
donderdag 4 maart 2010
Dode man in woning Staphorst
Je kunt je overigens afvragen waarom wij nog één soldaat naar Afghanistan zouden sturen zolang hier Afghanen zitten die géén zin hebben hun land op te bouwen dan wel te bevrijden en die klaarblijkelijk wél goed kunnen vechten.
Update 8 maart: Uit sectie van het NFI blijkt Feredoen Anwari een natuurlijke dood te zijn gestorven.
Uit onderzoek is gebleken dat de overleden jongen enkele weken geleden slachtoffer is geweest van uitgaansgeweld in een discotheek in Drenthe. Volgens de politie staat dit incident los van zijn doodsoorzaak. Daarom wordt op dit moment geen verder justitieel onderzoek naar zijn dood ingesteld. Wel loopt er nog een toxicologisch onderzoek.
Man doodt ex-vrouw in Hoogezand
Demet werd gevonden met een doorgesneden keel. De man is direct aangehouden. De kinderen van de vrouw waren op school tijdens het drama.
Het stel had de laatste jaren huwelijksproblemen gehad en zou uit elkaar gaan. Ze woonden eerst in Hoogezand en waren naar Dronten gegaan. De vrouw was later teruggekeerd naar Hoogezand.
woensdag 3 maart 2010
Eis: 16 jaar voor moord op Paul Krugerlaan
Tegen een Turk (53) uit Den Haag is door het Openbaar Ministerie in Den Haag vandaag 16 jaar gevangenisstraf geëist. De man wordt ervan verdacht op 18 november vorig jaar op klaarlichte dag een Turk (54) uit Den Haag voor de ogen van tientallen getuigen op straat in de Paul Krugerstraat voor nummer 204 in zijn woonplaats te hebben doodgeschoten.Hij vuurde 4x. 2 kogels troffen doel.
Het slachtoffer en de verdachte kenden elkaar sinds 1985 en waren in het verleden zakenpartners (zij hadden samen een koffiehuis van 2001-2007). Getuigen zagen hoe de verdachte de man in de Paul Krugerlaan doodschoot en er in een auto vandoor ging.
De verdachte meldde zich in de nacht van 18 op 19 november op het politiebureau. Hij had een geladen pistool bij zich. Volgens het OM heeft de verdachte verklaard dat hij beledigd werd door het slachtoffer en dat hij vervolgens meerdere malen op het slachtoffer heeft geschoten. In 2007 was de verdachte gestopt met het koffiehuis dat zij samen runden en heeft
het slachtoffer de desbetreffende bar met anderen voortgezet. Vanaf die
tijd hadden verdachte en het slachtoffer een conflict over schulden bij
de Belastingdienst, ontstaan in de periode dat zij hadden samengewerkt.
Sindsdien praatten zij niet meer met elkaar.
Op de bewuste 18 november kwamen zij met elkaar in gesprek over de
desbetreffende belastingproblemen. Het gesprek tussen verdachte en het
slachtoffer heeft ongeveer een half uur geduurd. Verdachte leunde
tegen de achterbak van zijn auto en het slachtoffer stond tegenover hem
op het trottoir. In het begin verliep het gesprek rustig, maar op een
gegeven moment zei het slachtoffer tegen verdachte dat hij nog geld van
hem kreeg. Verdachte was het hier niet mee eens en vervolgens begon het
slachtoffer verdachte te beledigen en te bedreigen; het slachtoffer
beledigde ook zijn familie. Verdachte heeft verklaard dat hij in zijn
leven nog nooit zo beledigd is. Hij kon zich op dat moment niet langer
inhouden. Hij raakte buiten zinnen. Hij liep een stukje om zijn auto
heen, naar de bestuurderskant, alwaar het wapen lag, onder de
bestuurdersstoel, in een stoffen tas, en hij heeft het wapen uit zijn
auto gepakt. Hij heeft verklaard dat het wapen op dat moment op de
veiligheidspal stond en niet was doorgeladen. Op het moment dat hij het
wapen pakte bevond zich nog geen twee meter tussen hem en het
slachtoffer. Vlak hiervoor had het slachtoffer zich omgedraaid. Nadat
hij geschoten had kon verdachte zijn autosleutels niet meer vinden. Na
even te hebben gezocht vond hij zijn autosleutels in zijn zak. Hij zag
op dat moment dat hij het vuurwapen in zijn rechterhand had. Vervolgens
is hij in zijn auto gestapt en weggereden. Die avond gaf hij zichzelf aan.
De rechtbank doet over 14 dagen uitspraak. -> Het werd 14 jaar voor moord (LJN: BL7850)
Politiejournaal in zaak Ina Post is gevonden
Een jarenlang zoek gewaand politiejournaal dat van belang is voor de herzieningszaak tegen bejaardenverzorgster Ina Post, is teruggevonden. Het politiejournaal bevat informatie over het verloop van het politieonderzoek in 1986.
De zaak van Ina Post, die in 1987 werd veroordeeld tot zes jaar celstraf voor de dood van een bewoonster van een verzorgingshuis in Leidschendam, werd vorig jaar heropend op advies van de zogenoemde twijfelcommissie CEAS. De Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken gaat in opdracht van justitie na of in onherroepelijke strafzaken grote fouten zijn gemaakt.
Advocaat Geert-Jan Knoops vraagt al jaren om toevoeging van het gevonden politiejournaal aan het dossier van de strafzaak. In het archief waar de stukken van de zaak waren opgeslagen werd het document niet teruggevonden. Een nieuwe zoektocht door de Rijksrecherche leverde onverwachts resultaat op, meldde een justitiewoordvoerster. Het politiejournaal is gevonden in een politiearchief, samen met niet nader omschreven bescheiden. Kopieën zijn verstrekt aan Knoops en aan het gerechtshof in Den Bosch, dat de zaak opnieuw bekijkt.
Er is onderzoek ingesteld naar de wijze van archivering van de stukken.
Knoops kon woensdag nog niet ingaan op de inhoud van het journaal. Hij hoopt dat het document informatie bevat over het verloop van de verhoren, liet hij desgevraagd weten. Post zegt dat ze haar betrokkenheid onder druk heeft bekend.
De zaak tegen haar gaat op 31 mei verder met het verhoor van deskundigen.
