Nederlandse komt om het leven in India

De Nederlandse  José Johanna Cornelia Lamberta van de Vliet (35) uit Waalre is onder verdachte omstandigheden om het leven gekomen in Mamallapuram in de deelstaat Tamil Nadu in India.

Haar partner Remco Elizabeth Martin Joseph Knocker (32) vertelde de politie dat 3 onbekende mannen bij hen binnendrongen in hun huis op  Karunkuzhi Amman Koil Street, Venpurusham Fishermen Colony, in de nacht van 21 maart en hem bewusteloos sloeg. Toen hij in de ochtend van 22 maart weer bij kwam, vond hij de vrouw dood.
Hij lichtte de politie echter pas vandaag, 23 maart, om 11 uur locale tijd in, 26 uur na het voorval.

Knocker verklaarde de ochtend van de 22e maart naar Chennai gegaan zijn en toen hij 's avonds weer thuis kwam eerst de nacht met de dode vrouw te hebben doorgebracht.

De Indiase politie verdenkt hem echter de hand gehad te hebben in de dood van José en heeft hem gearresteerd.

Uit het autopsie rapport is gebleken dat José gebroken ribben had. Remco bleek krabsporen op zijn lichaam te hebben.

Update 31-3-2012: Remco Knocker heeft bekend José dood te hebben geslagen

Marijnen speelde grotere rol in misbruikzaak

Victor Marijnen (foto), de latere minister-president (24 Juli 1963 tot 14 April 1965.), heeft in 1958 als bestuursvoorzitter van het jongensinternaat Harreveld geprobeerd het ministerie van Justitie te beïnvloeden over vermeende misbruikpraktijken op het instituut. Marijnen was toen bestuursvoorzitter van het instituut. Dat stelt Bert Kreemers, voormalig secretaris van de commissie-Deetman, vandaag in NRC Handelsblad.

Die informatie staat niet in het eindrapport van de commissie-Deetman, die onderzoek deed naar seksueel misbruik in de Rooms-Katholieke kerk.

Broeders op het internaat zouden kwaad zijn geweest over een toespraak van een Rotterdamse officier van justitie over vermeende misstanden op Harreveld en spraken Marijnen daarop aan, schrijft de krant. Kreemers verklaart nu dat Marijnen ook “daadwerkelijk geprobeerd heeft de secretaris-generaal van het ministerie van Justitie te beïnvloeden.”

Opsporingsprogramma stuit op lijk in Rijswijk

In het water langs het Jaagpad van de Vliet in Rijswijk is vanmorgen het lijk van een vrouw gevonden. Het lichaam werd ontdekt tijdens opnames van het opsporingsprogramma Team West.

Bij de opnames was ook een politieman aanwezig.

De politieman en het camerateam zagen het lichaam drijven. Een binnenvaartschip dreigde over het lichaam heen te varen. Met gebaren heeft de politie de schipper kunnen waarschuwen zodat die op tijd kon uitwijken.

24 maart 2012: Het blijkt te gaan om Marigret Fullinck (20)  (foto) uit Rotterdam/Schiedam. Zij is door een misdrijf om het leven gekomen. Zij werd sinds 20 februari vermist.
Zij ging die dag vanuit haar vader’s huis terug naar haar vriend Kendrick die haar volgens haar familie al meerdere malen mishandeld had. Haar vader heeft inmiddels een baksteen bij hem door de ruit gegooid.
Marigret was een kleindochter van Rufus Garcia, een bekende promotor in de Dominicaanse republiek. Zij wordt begraven in de Dominicaanse republiek

Equipo de televisión se encuentra el cuerpo en Rijswijk

Una nieta del señor Rufo García, Coordinador de los Círculos Duartianos, Martianos y Bolivarianos en esta ciudad,  fue encontrada asesinada en Holanda y se cree que se trató de un femenicidio.

La joven asesinada es Marigret  Fullinck de Rotterdam, de 20 años, quien estaba desaparecida hacía varios días.

Su cadáver fue encontrado en el agua a lo largo del camino de Sirga, entre Rijswijk y Delft, en Holanda.

Marigret Fullinck y su novio

Según un correo electrónico enviado por el propio Rufo García el cuerpo de la joven fue encontrado por un equipo de televisión de ese país perteneciente al  programa Tros.

Se informó que la joven estaba desaparecida desde el 20 de Febrero. Residía temporalmente en la casa de su padre a causa de una pelea con su pareja, pero había vuelto con él.

El informe agrega que una amiga había reportado que ella se había ido de viaja a Amsterdam con un amigo con quien tenía meses que no tenía contacto.
Se sospecha que se trató de un femenicidio. El sospechoso se dio a la fuga.

Su abuelo, Rufo García reside en San Pedro de Macorís y produce programas de radio y televisión, además de ser promotor comunitario del Ayuntamiento Municipal.
En esta ciudad también residen  algunas hermanas de la joven asesinada.
Rufo García informó que la madre de la víctima, la señora Maribel García Pérez, su abuela Mercedes Pérez y sus hermanas Rudhelania y Rosanna García Pérez residen en Boca Chica.

Otras de sus hermanas como Soraya, Karen Yesenia, además de Raymundo García Carrión residen en San Pedro de Macorís y su hermana Marlin Josefina Vásquez Carrión reside en el exterior.

Dode in vijver

Bij baggerwerkzaamheden in een vijver aan de Van Borsselenweg in Oosterbeek is een lichaam gevonden. De politie gaat uit van een misdrijf. Het lichaam was naakt en geboeid. Zowel de handen als de voeten waren op de rug vastgebonden. Het betreft waarschijnlijk het lichaam van een man.

Een maand geleden is de vijver nog drooggelegd. Het lichaam moet dus daarna in de vijver terecht zijn gekomen.

Update 22-3-2012: De dode is Gerard Lamers (60) (foto) uit Schijndel waar hij een administratiekantoor had.

Update 15-5-2012: Een man en een vrouw worden egarresteerd in verband met de zaak

Man doodgeschoten in Oisterwijk, andere man zwaar gewond

Bij een schietpartij in Oisterwijk is een man om het leven gekomen en een ander zwaar gewond geraakt.

Update 20-3-2011
Afgelopen nacht is een verdachte gepakt

Inspectie wist van castraties | ouders niet

De landelijke inspectie voor de zwakzinnigenzorg was op de hoogte dat instellingen in Brabant en Limburg in de jaren '50 minderjarige patiënten castreerden terwijl ouders niet of pas achteraf werden ingelicht. Dat schrijft de krant De Limburger maandag, op basis van notulen van vergaderingen van geneesheer- directeuren van de Limburgse en Brabantse Katholieke psychiatrische inrichtingen uit die tijd.

Tijdens vergaderingen van vertegenwoordigers van de Limburgse en Brabantse Katholieke psychiatrische inrichtingen schoof ook iemand van de inspectie aan. Er werd openlijk gesproken over castratie. Volgens De Limburger blijkt uit de verslagen dat hoewel meerderjarigen zelf toestemming moesten geven, er in de praktijk van vrijwilligheid weinig sprake was.

Tweede-Kamerleden kondigden dit weekend al aan op korte termijn een hoorzitting te willen met Wim Deetman, die de commissie leidde die seksueel misbruik binnen de kerk onderzocht. Ze spraken al eerder met hem, maar berichtgeving in NRC Handelsblad over de castratie van jongens is aanleiding opnieuw met hem om de tafel te gaan.  NRC meldde afgelopen weekeinde dat in 1956 in huize Padua in Boekel een minderjarige jongen werd gecastreerd om hem van zijn homoseksualiteit af te helpen.

Dat gebeurde vlak nadat een jongen -NN1 genoemd- zich bij de politie had gemeld als slachtoffer van ontucht in een internaat in het Gelderse Harreveld. De zaak werd gemeld bij de commissie- Deetman die onderzoek deed naar seksueel misbruik in de katholieke kerk. De commissie deed echter niets met de melding.

De commissie-Deetman verklaarde echter geen aanknopingspunten te hebben gevonden voor verder onderzoek naar de vermeende castratie van kinderen in de jaren '50. NN1 genoemd had ontucht met en castratie van weeskinderen gemeld bij de commissie. Die melding bevatte “onderzoekstechnisch weinig aanknopingspunten voor verder onderzoek”.

De Nederlandse bisschoppen noemen de berichten ‘ontluisterend'.

De Limburger stuitte op die stukken bij onderzoek naar het opvallende sterftecijfer bij zwakzinnigeninstelling Sint Joseph in Heel in de jaren vijftig. Een vertegenwoordiger van de inspectie zat bij de vergaderingen van de Limburgse en Brabantse geneesheer-directeuren.

In die bijeenkomsten - die enkele keren per jaar werden gehouden - werd openlijk gesproken over castratie. Directeuren vonden dat ouders bij castratie van minderjarigen niet vooraf ingelicht hoefden te worden.

Meerderjarigen moesten zelf toestemming geven, maar in de praktijk was van vrijwilligheid weinig sprake, zo blijkt uit de gespreksverslagen. De instellingen gingen er vanuit dat de patiënt toch niet besefte waar hij goedkeuring voor gaf.

Uit de stukken blijkt eveneens dat het OM op de hoogte was. Er bleek namelijk ook destijds al aangifte gedaan te zijn bij het OM.