Moord in het Ziekenhuis?

Het ziekenhuis moet je genezen toch? en niet dood- of ziekmaken. Dat het ook heel anders kan beschrijft dit verhaal:
De 82 jarige meneer S. is net terug van een afspraak in het Ziekenhuis. Hij heeft al een paar jaar last van longfibrose maar is voorts nog redelijk gezond en goed ter been. Het medicijn dat hij gebruikt (Imuran) zou echter door zijn lever niet goed verdragen worden en daarom wil het de longarts in het ziekenhuis waar hij onder controle is hem een ander medicijn geven.

Dat medicijn -cyclofosfamide (merknaam Endoxan)- is weliswaar niet geregistreerd voor deze aandoening, maar de longarts is er van overtuigd dat het toch het beste is en heeft hem dat middel toegediend.

Enkele uren later krijgt meneer S het thuis zeer benauwd en lijkt koorts te hebben. Spoedopname in het ziekenhuis volgt en er wordt longontsteking vermoed. Meneer S wordt op de intensive care gelegd en krijgt antibiotica toegediend.

Als hij na 3 weken nog steeds niet goed hersteld is raadpleegt de familie ten einde raad een andere arts voor een second opinion. Uit bestudering van de ziektegeschiedenis en het inzien van de onderzoeken ziet deze arts geen enkele reden om aan een longontsteking te denken, maar wijst erop dat dit beeld van hevige benauwdheid en koorts redelijk bekend is als bijwerking van het geneesmiddel waarop meneer S was overgegaan. Daarbij zijn antibiotica niet de juiste behandeling, maar moeten hoge dosis corticosteroiden gegeven worden. Hij schrijft onder andere:

"Gezien het zeer korte tijdsverloop tussen Endoxan toediening en de symptomen lijkt een infectieuze pneumonie mij onwaarschijnlijk. Koorts is hiervoor ook geen pathognomische factor aangezien pyrexie een bijwerking van Endoxan kan zijn. Longproblemen/interstitiumproblemen zijn niet zeldzaam, zelfs kort na Endoxan toediening en hoge dosis corticosteroiden zouden m.i. een betere keuze zijn geweest."

Hiermee gewapend wend de familie zich tot de longarts. Ondanks het feit dat de bijwerking uitgebreid in de literatuur wordt beschreven, zegt de longarts dat haar uitgebreid literatuur onderzoek niets heeft opgeleverd, maar onder druk van de familie wordt toch overgegaan tot het toedienen van hoge dosis corticosteroiden. En zie, meneer S knapt op.

Het ziekenhuis wil echter niet langer doorgaan met de hoge dosis corticosteroiden omdat dit 'een gevaarlijk middel' zou zijn en stopt na 3 dagen met de corticosteroiden. Meneer S' toestand verergert direct. Het ziekenhuis gaat ongevraagd over tot relatief hoge dosis morfine 'om het ademen makkelijker te maken' (note: morfine onderdrukt juist de ademhaling).

Onder druk van de familie maar zeer tegen de zin van de behandelend arts wordt toch nogmaals gestart met hoge dosis corticosteroiden. Met de boodschap dat het nu echt de laatste keer is en dat meneer S het maar maximaal 3 dagen krijgt, wordt weer begonnen met de corticosteroiden. Meneer S. knapt weer op, zijn benauwdheid verdwijnt. Maar na drie dagen wordt weer de corticosteroidentherapie gestopt. Meneer S. valt weer terug in benauwdheid en krijgt nu hoge dosis morfine om het ademhalen te vergemakkelijken (morfine stopt juist de ademhaling).

Zoals viel te verwachten komt meneer S te overlijden, enige dagen na het stopzetten van de corticosteroiden therapie. Meneer S. was een 82 jarige man die ondanks zijn aandoening nog redelijk goed ter been was, binnen een tijdsbestek van een paar uur is hij hevig ziek en met 5 weken is hij dood. Het ziekenhuis cq de behandelend arts heeft mogelijk een zware inschattingsfout gemaakt en daarna mogelijk crimineel nalatig gehandeld.

Elke ander zou voor de rechter komen, maar de longarts traineert zelfs een gesprek met de nabestaanden en er is geen onderzoek naar wat er is gebeurd.

De hoge dosering morfine kunnen toch moeilijk anders gezien worden dan ongevraagde euthanasie.

Op zaterdag 16 augustus vermeldt Elsevier dat het St. Pieters en Blokland verzorgingstehuis in Amersfoort heeft besloten om bewoners die ouder zijn dan zeventig niet meer te re-animeren, maar om ze maar gewoon dood te laten gaan 'om hun levenskwaliteit niet in gevaar te brengen'. In principe een doodsbedreiging aan hun oudere bewoners.

Je zou haast gaan denken dat oud in Nederland betekent dat je eigenlijk ongewenst bent. Doorwerken tot je 70 bent en daarna liefst zo snel mogelijk dood.

Een zeer zorgelijke ontwikkeling

Zie ook:

• Verpleeghuisbewoner dood door slechte verzorging
• Hardere aanpak falende artsen vaak niet zinnig
  

Arrestante overlijdt in politiecel

In een cel van het hoofdbureau van politie aan de Marnixstraat in Amsterdam is zaterdagavond een 51-jarige vrouw overleden.

De vrouw werd gevonden tijdens een reguliere controle. De Rijksrecherche onderzoekt de dood van de arrestante.

Flutstraf voor kinderverkrachter

De Tweede Kamer is furieus en eist op hoge poten opheldering van minister Hirsch Ballin (Justitie) nu opnieuw een kinderverkrachter die tevens in het bezit was van kinderporno, is weggekomen met een werkstraf.

De rechtbank in Arnhem veroordeelde deze week een 31-jarige man tot een werkstraf van 100 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden voor het plegen van ontucht met een destijds 13-jarige geestelijk en lichamelijk gehandicapte jongen en het bezit van kinderporno.

De rechter ging niet over tot gevangenisstraf voor deze daden door de verzachtende omstandigheid dat "de feiten twee jaar geleden gepleegd zijn en verdachte gedurende die twee jaar op eigen initiatief een intensieve behandeling heeft ondergaan en nog steeds ondergaat", aldus de rechtbank.
De VVD is woest over deze "ten hemelschreiende uitspraak".  De officier van justitie eiste slechts een voorwaardelijke straf van acht maanden, wat betekent dat de man pas naar de gevangenis moet als hij opnieuw de fout in gaat. De rechtbank in Arnhem voegde daar de werkstraf van 100 uur aan toe.

Hirsch Ballin kondigde in juli aan met de top van het openbaar ministerie te gaan praten om de richtlijnen aan te scherpen. Bij zware gewelds- en zedenmisdrijven zou in principe geen taakstraf meer geëist mogen worden door het OM maar een zwaardere straf. Deze gesprekken lopen nog. Omdat de uitspraak in Arnhem van deze week in strijd is met de toezegging die de minister aan de Kamer heeft gedaan, aldus de VVD, kondigt Kamerlid Teeven aan met een wetsvoorstel te komen als de minister zelf niet snel in actie komt. "Wat zijn de toezeggingen van de minister aan de Kamer waard als een dergelijke flutstraf opgelegd wordt voor zo'n zwaar vergrijp?" fulmineert het liberale Kamerlid Teeven.

Het CDA is net als de VVD hevig verontwaardigd. "Dit soort dingen moet zwaar bestraft worden", vindt ook CDA-Kamerlid Van Haersma Buma. "Ik kan deze straf niet rijmen met de uitspraak van de Kamer", aldus Buma. Een Kamermeerderheid wil dat dat rechters voor zware zedendelicten geen taakstraf meer kunnen opleggen.

Als burger kun je enkel maar in ongeloof je schouders ophalen over zo'n straf. Het gaat om een misbruikt kind dat vanwege zijn handicap ook nog eens in een veel zwakkere positie was. Daar is weerzinwekkend misbruik van gebruikt. Het gaat hier niet alleen om verkrachting - een vergrijp dat strafbaar is met 12 jaar gevangenisstraf-, maar ook om een minderjarige hetgeen op zich al een strafbaar feit oplevert. Verkrachters van volwassen vrouwen komen nooit weg met een taakstraf. Waarom wordt het misbruik van een kind dan veel minder gestraft?

Schurken in Jurken

Vandaag 14-8-08, vindt in Rotterdam een rechtszaak plaats tussen restauranthouder Pertsinidis van restaurant De Grote Griek en de Dordtse projectontwikkelaar Arie van Pelt.

Projectontwikkelaar Van Pelt wil dat De Grote Griek ontruimt wordt, omdat hij een Mediamarkt in het pand wil vestigen. Pertsinidis weigert dit. De rechtszaak diende eerder in april bij de kantonrechter in Dordrecht. Van Pelt won.

Echter… de rechter die het voor Van Pelt voordelige vonnis wees, Eltjo Rentema - tevens vice-president van de Dordtse rechtbank -blijkt een zakenvriendje van Van Pelt te zijn (de twee sloten een twijfelachtige vastgoed vastgoeddeal). Bovendien waren ze jarenlang buren. Rechter Rentema is inmiddels voorgedragen voor ontslag bij de Hoge Raad. Ook interessant: de advocaat van Van Pelt -Harro Knijff- is tevens invalrechter in Dordrecht.

Knijff is partner bij De Brauw Blackstone Westbroek, een advocatenkantoor dat dat onder meer topvoetballers, topambtenaren en Koningin Beatrix als klant heeft.
Zowel bij de Dordtse rechtbank als bij de Hoge Raad is een klacht ingediend tegen Rentema omdat hij een rechtzaak deed waarbij een van de partijen een oud-buurman was, van wie hij ook voor een zacht prijsje grond gekocht had.

Die transactie was in 1991 en het ging om een stuk grond in de Dordtse wijk Dubbeldam. De rechter kocht de grond van zijn toenmalige buurman, de in Dordrecht zeer bekende projectontwikkelaar Van Pelt.

Van Pelt vroeg 123.000 gulden voor het perceel, zo blijkt uit gegevens van het Kadaster. Volgens wijkbewoners was dat een vriendenprijsje. De rechter kwam begin deze maand in opspraak nadat buurtbewoners de Maastrichtse advocaat Tripels tipten over de relatie tussen Rentema en Van Pelt.

Dat gebeurde nadat de Pertsinidis -een client van Tripels- in april de rechtzaak verloor. Rentema oordeelde toen dat restaurant De Grote Griek aan de Spuiboulevard binnen een maand leeg moest zijn om renovatie van het hele winkelcentrum mogelijk te maken. Deze uitspraak was gunstig voor projectontwikkelaar Van Pelt.

De rechter moet daarom wegens belangenverstrengeling ontslagen worden, zo vindt advocaat Tripels.

Nederlander neergeschoten door Amerikaanse bij burenruzie in Frankrijk

De Nederlander Jan Van Den Oudenhoven (68) is gisteravond 11-8-08 in Frankrijk doodgeschoten toen hij een burenruzie wilde sussen. Het drama voltrok zich in het plaatsje Montcabrier tussen Bordeaux en Toulouse, bij de rivier de Lot. Een conflict over de verdeling van een gezamenlijke put op het terrein van een voormalige spinnerij zou aan de schietpartij vooraf zijn gegaan.

De Nederlander bemiddelde bij een ruzie tussen een Armeens-Amerikaanse vrouw, Hélène Issakhanian, en haar eveneens Nederlandse buren, Thomas Nieste en zijn vrouw Mick, bij wie Van Den Oudenhoven logeerde. De waterput zou al zeven jaar een bron van ruzie tussen de buren zijn geweest.  Oud-burgemeester Pierre Oulières vertelde er al alles aangedaan te hebben om het conflcit op te lossen. Didier Doriac, de huidige burgemeester zei dat in het dorp eigenlijk niemand verrast was dat het conflict was geëscaleerd.

De 45-jarige Hélène Issakhanian schoot Van Den Oudenhoven volgens de Nederlandse buurvrouw met een schot tussen zijn ogen dood. Mevrouw Nieste zag het hele drama zich ontwikkelen en sprak tegen de krant van een 'tragedie'. Beveiligingscamera's hebben het drama gefilmd, de politie heeft de beelden in beslag genomen.

Enige uren voor het incident had de politie al geprobeerd een ruzie in de kiem te smoren. Dat leek gelukt. De Amerikaanse vrouw en haar man, Robert Issakhanian zijn aangehouden door de politie. Onduidelijk is waarom de vrouw de bemiddelaar op de korrel heeft genomen. De man is gearresteerd omdat hij het onderzoek zou hebben tegengewerkt door het wapen te laten verdwijnen. Speurhonden hebben het teruggevonden.

Het lichaam van Van Den Oudenhoven wordt mogelijk vrijdag 15 augustus door de Nederlandse Ambassade gerepatrieerd.

Update 4-2-2011:De vrouw is tot 12 jaar veroordeeld.

Vijf jaar cel voor wurgen echtgenote

Een 46-jarige man uit Goirle is veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor het wurgen van zijn vrouw eind vorig jaar. De rechter in Breda achtte dinsdag bewezen dat de man in de nacht van 9 op 10 december de keel van de vrouw dichtkneep, waarop zij overleed. Het Openbaar Ministerie had zeven jaar cel geëist.

Het echtpaar kreeg eerder op de betreffende avond ruzie. 's Nachts ging de man op zijn slapende echtgenote zitten en kneep haar keel dicht. Uit sectie bleek dat de vrouw een hartinfarct had gehad. Ook had ze alcohol in haar bloed en een hoge dosis van een stof die in het lichaam ontstaat na het slikken van antidepressiva. De verdediging was hierom van mening dat niet met zekerheid kon worden vastgesteld dat de man zijn vrouw had omgebracht en voerde aan dat de verdachte moest worden vrijgesproken.

De rechtbank achtte op basis van de verklaring van de man aannemelijk dat de vrouw nog in leven was toen hij haar bij de keel greep. De rechter sprak net als het OM niet van moord maar van doodslag, omdat de man niet met voorbedachten rade handelde.

De rechter vond de eis van zeven jaar een te hoge straf, aangezien de man een blanco strafblad had en enigszins verminderd toerekeningsvatbaar is. Ook zou hij al langere tijd onder druk hebben gestaan door de psychische problemen van zijn vrouw.