De zaak Emile Leclerq | en die van Romeo Jalosjos | justice Filipino style

De Nederlandse zakenman Emile Leclerq (70) (foto) zit al sinds 1996 vast in de Filipijnen waar hij is veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf wegens fraude.

Leclerq kwam in 1986 naar de Filipijnen en zette daar een investeringsadvieskantoor op dat Filipijnse beleggers adviseerde bij aankoop van aandelen op de Amerikaanse beurs. Na enige tijd ging het minder goed met het bedrijf en ging het failliet.

De problemen begonnen voor Leclerq toen een klant uit Miami haar ingelegde 100.000 dollar terug eiste. Volgens Leclerq was dat geld echter niet naar zijn bedrijf gegaan maar was rechtstreeks overgemaakt naar het amerikaanse beleggingskantoor. Bovendien had de klant al 30.000 dollar terugontvangen uit liquidaties.

Hoewel de klant in Miami woonde en de Filipijnse justitie geen enkele jurisdictie had, spande de klant toch een zaak aan, waarna Leclerq veroordeeld werd tot 20 jaar wegens fraude.

Saillant detail: de klant was een goede vriend van de toenmalige minister van binnenlandse zaken en de rechter werd later uit zijn ambt gezet wegens corruptie.

Leclerq kwam terecht in de beruchte Bilangguan gevangenis (NBP) in Muntinlupa en zit daar nog steeds.

Inmiddels heeft de Nederlandse Ambassade getracht Leclerq vrijgelaten te krijgen op humanitaire gronden, maar dan moet hij ‘bekennen’ en dat weigert Leclerq. Daar komt bij dat Leclerq bij vrijlating direct uitgewezen zal worden en zoals hij zelf aangeeft, hij heeft in Nederland niets meer te zoeken. Hij is inmiddels in de gevangenis getrouwd met een Filipijnse vrouw, die elk weekend bij Leclerq mag blijven.

Een van de andere gevangenen, waarmee Leclerq goed kan opschieten, is de Filipijnse senator Romeo Jalosos (65) (24-11-1940) (foto) (ook wel ‘Jalosjos’) die veroordeeld is tot 2 maal levenslang + 6x 15,5 jaar wegens de verkrachting van Maria Rosilyn Delantar (11) in 1996 (in de praktijk komt dat neer op 80 jaar). Hij werd gearresteerd op 17 januari 1997. Jalosos die al 7 a 10 jaar zit (afhankelijk van welek bronnen je raadpleegt) heeft het vrij goed in de gevangenis. Hij woont in het bij de gevangenis horende dorp Katarungan (=’gerechtigheid’) buiten de gevangenismuren waar hij een huis kocht, rijdt daar in zijn Ford SUV, liet een gymnasium met tennisbaan bouwen in de gevangenis (Leclerq is zijn vaste tennispartner) en huurde chefkoks in. Bovendien mocht hij de gevangenis uit om op verkiezingstournee te gaan. Jalosos was namelijk tot 2002 nog steeds lid van het huis van afgevaardigden en werd toen hij in de gevangenis zat in 1998 en 2001 zelfs herkozen.

Update 19 maart 2009: Leclerq moet een andere tennispartner zoeken Romeo Jalosos (68) is vrijgelaten.

In April 2007 bracht president Gloria Macapagal-Arroyo zijn straf terug tot 16 jaar, 3 maanden en 3 dagen. Dat was voor voor Jalosos reden om te besluiten dat hij in december 2007 de gevangenis mocht verlaten en hij vloog naar zijn thuisbasis in Zamboanga. Zijn vrijlating was echter nog niet goedgekeurd en januari 2008 moest hij terug de gevangenis in.

zijn vrijlating in maart volgde nadat justitie hem een korting gaf van 5 dagen voor elke maand die hij gezeten had.

Zijn vervroegde invrijheidsstelling heeft natuurlijk niets te maken met het feit dat president Arroyo de verkiezingen won met behulp van het district van Jalosos en het feit dat Jalosos’ broers, zussen en kinderen allen in politieke bestuursfuncties zitten.

Na zijn vrijlating bouwde hij in zijn thuis provincie een amusementspark dat “Gloria’s Fantasyland” heet. Het opende 31 october 2009 en kostte 1.2 miljard Filipijnse peso’s (20 miljoen euro).

Hij heeft echter nog steeds de 500.000 peso schadevergoeding aan zijn slachtoffer niet betaald.

Update 11 mei 2009: Jalosos heeft een absoluut pardon gevraagd aan president Gloria Arroyo, zodat hij weer gekozen kan worden als senator.

Voor de geïnteresseerden:

• Romeo Jalosjos' NBP cel van alle gemakken voorzien 2010-09-24 00:17:03
• Jalosjos terug in Zamboanga del Norte 2009-03-22 00:27:07
• Jalosjos vliegt naar huis in Dapitan 2009-03-21 12:34:53
• Jalosjos, en familie op shopping tour in Mall of Asia 2009-03-21 00:30:49

Lage straffen in hoger beroep voor Kraggenburger pornobazen

Het gerechtshof in Arnhem heeft vandaag de twee hoofdverdachten (de Belg P.M. en de Almeerder E. van E.) in de Kraggenburger pornozaak veroordeeld tot zeven jaar celstraf. De 38-jarige Belgische hoofdverdachte P.M. kreeg daarnaast ook tbs met dwangverpleging opgelegd.

De twee waren eerder tot veertien en tien jaar celstraf veroordeeld door de rechtbank in Lelystad. Het Openbaar Ministerie (OM) had nu tegen M. acht jaar cel en tbs geëist. De 48-jarige  E. van E. hoorde twaalf jaar eisen.

De 32-jarige Belgische M.M. , broer van hoofdverdachte M., kreeg een celstraf van vijf jaar opgelegd, na een eis van twaalf jaar. De 26-jarige L.F. en 45-jarige R.B. , de vriendinnen van de broers, kregen elk een drie jaar celstraf, terwijl tegen hen acht en zes jaar cel was geëist. De opgelegde straf voor de broer en de vriendinnen is lager dan de tien jaar en vijf jaar uit het vonnis van de rechtbank. Het hof rekent mee dat zij onder grote mentale druk van P.M. stonden.

In de Kraggenburger pornozaak ging het om drie Afrikaanse vluchtelingen die uit Brussel werden ontvoerd en uiteindelijk in een loods in Kraggenburg in de Noordoostpolder werden onderworpen aan een lange reeks weerzinwekkende perversiteiten, aldus het hof. De vrouwen werden onder meer verkracht en gedwongen tot seks met honden voor een camera. Een vrouw kreeg een revolver in haar mond. Dat gebeurde allemaal in april 2004.

Het hof legde de Belgische hoofdverdachte tbs op, ondanks de conclusie van het Pieter Baan Centrum dat de man niet lijdt aan een stoornis die met dwangverpleging moet worden behandeld. De raadsheren baseerden zich echter op oudere Belgische psychiatrische rapporten, in combinatie met de nieuwe observaties.

Bovendien heeft de Kraggenburger zaak volgens het hof wel aangetoond dat de Nederlandse samenleving beschermd moet worden tegen de Belg. De twee hoofdverdachten waren volgens het hof duidelijk degenen die leiding gaven aan de perverse gebeurtenissen.

 

Zie ook: Hoge Raad verwerpt Cassatie Kraggenburg zaak

De Rammende rechter

In Zwolle vond vandaag de eerste zittingsdag plaats van het proces tegen Wicher Wedzinga, voormalig raadsheer van het gerechtshof in Leeuwarden.

Wedzinga is aangeklaagd wegens poging tot doodslag van zijn (inmiddels ex-)vriendin, de Oekraïense Tetyana Sagizly. Hoewel inmiddels raadsheer af, was Wedzinga ten tijde van het plegen van de delicten nog volop in functie.
Het Tv programma NOVA ontdekte dat de Nederlandse ex-vrouw van de rechter al in 2001 aangifte deed van mishandeling en bedreiging met de dood.
De baas van Wedzinga, de president van het Leeuwardse hof, was daar niet van op de hoogte. Volgens Tetyana is Wedzinga een man die zijn functie misbruikte om de zaak te verdoezelen. Dit wordt bevestigd door een brief van Wedzinga aan de Groningse politie. Hier kunt u pagina 1, 2, 3 en 4 van de brief lezen.

Lichaam gevonden op St. Maarten

Op St. Maarten is het stoffelijk overschot gevonden van Ervin Margarita (22). Margarita was TV installateur en was voor het laatst gezien toen hij terugkeerde van "Casablanca", het bordeel van Oyster Pond. Het stoffelijk overschot werd naakt gevonden, in een veld langs de weg op de grens van Belle Plaine de Quartier d'Orleans. Een gouden Gucchi halsketting bleek te zijn vermist en inplaats van zijn Nike’s werden oude schoenen aangetroffen.

Update: kort na de vondst werd Kathrone Fortune uit St. Kitts aangegeven door zijn jongere broer. Fortune werd ook verdacht van de moord op Angelique Chauviré, twee weken na de moord op Margarita zij werd in de buurt, bij Dawn Hill Beach gevonden. Hij is op 30 mei 2007 tot 19 jaar cel veroordeeld maar ging in hoger beroep.

 

 

Zestien jaar eis voor moord op Teun Deen

Officier van justitie W. Kupers heeft zestien jaar gevangenisstraf geëist tegen de veronderstelde dader van de moord op de Raamsdonksveerse bedrijfsdirecteur Teun Deen. De officier spreekt van een ‘kille en berekenende moord’.

De 54-jarige in Zundert woonachtige directeur van vlechtersbedrijf Fundia Welbond in Raamsdonksveer werd in zijn kantoor, in het bijzijn van een collega, met vier of vijf pistoolschoten om het leven gebracht. De 35-jarige Hagenaar A.E., een onderaannemer van Fundia die beweerde nog 2400 euro tegoed te hebben voor meerwerk, wordt ervan verdacht de fatale schoten te hebben gelost.

E., die aanvankelijk alles in geuren en kleuren bekende, ontkent intussen Deen te hebben doodgeschoten. Hij erkent wel vier schoten te hebben gelost, maar niet op Deen. Die zou mogelijk om het leven gebracht door zijn collega, zo suggereert raadsman David Moszkowicz, de vierde opeenvolgende advocaat van E. Deze collega en de officier vinden die veronderstelling volstrekt absurd. Evenals E.’s bewering dat hij door een rechercheur met een vuurwapen zou zijn gedwongen om een bekentenis af te leggen. „Te ridicuul om op in te gaan“, vindt mr. Kupers.

Hij neemt het E. hoogst kwalijk dat hij na twee schoten in Deens buik nog enkele schoten zou hebben gelost, ‘omdat hij diens gesmeek niet verdroeg’. „E. zei dat Deen er dan misschien met een fruitmand en een paar weken vakantie om aan te sterken af was gekomen. Een stuitende en misselijkmakende opmerking“, vond de officier. Moszkowicz vindt dat de officier zich baseert op een onderzoek van niks. „Ik heb nog nooit in mijn dertigjarige loopbaan zo’n summier en bedenkelijk opsporingsonderzoek meegemaakt.“

Update: 11 Mei 2006 werd E tot 20 jaar voor moord veroordeeld. In Hoger beroep werd vervolgens 20 jaar en TBS of levenslang geëist. Het Hof veroordeelde E. op 21 Maart 2008 opnieuw tot 20 jaar.

18 en 24 jaar voor broer en zus wegens doodsteken bejaarden op Curaçao

Liomar Winklaar (18) en zijn zus Luvensca ‘Decca’ (17) zijn vanmorgen tot respectievelijk 24 en 18 jaar veroordeeld voor het doodsteken van de bejaarde Ana Cristina Perret Gentil (74) en Arie Mulder (71), in diens woning op Gato. Muldr en Gentil leefden als Nederlandse pensionado’s op het eiland. Liomar en zijn zus hadden het voorzien op de jeep van de vrouw. Het Openbaar Ministerie had voor elk 30 jaar geëist, gezien hun jeugdige leeftijd.

Beiden hoorden het vonnis zonder emotie aan. Ook de nabestaanden van de slachtoffers hielden zich rustig, al kon een van hen een zachte uitroep van frustratie niet onderdrukken. Waren Decca en Liomar ouder geweest, ten tijde van het misdrijf waren ze 16 en 17 jaar, dan had het OM levenslang geëist.

De rechter heeft voor Decca echter ook geen jeugdstrafrecht toegepast. Voor Liomar, die vorig jaar al een gevangenisstraf uitzat voor een overval met geweld, gold dat al niet eens meer. De rechter overwoog dat er, naast de aspecten van vergelding in de vorm van een lange gevangenisstraf, generale preventie en bescherming voor de maatschappij, gelet op de jeugdige leeftijd van het tweetal, een overzichtelijke periode moet zijn om hun de kans te geven binnen de mogelijkheden in de gevangenis te werken aan een toekomst zonder misdrijven.

“Jullie hebben misdrijven gepleegd in de zwaarste categorie van het Wetboek van Strafrecht. De dood van twee relatief weerloze bejaarde mensen om de diefstal van een auto mogelijk te maken grenst aan het onvoorstelbare. De schok die deze daden van onbegrensde hebzucht, van grof en onmenselijk geweld in de rechtsorde teweeg hebben gebracht is enorm in het toch al door atrako’s geteisterde eiland”, zo hield de rechter het tweetal voor.

Liomar en Decca hebben een ernstig tekortschietende opvoeding gehad en zouden volledig heropgevoed moeten worden. De conclusies van de psychiatrische en psychologische rapporten, dat Liomar ernstig agressief is en Decca bovengemiddeld, beiden een ernstige gedragsstoornis vertonen en dat de kans op recidive groot is, nam de rechter over. Liomar stak Mulder maar liefst dertien keer.

De rechter achtte broer en zus volledig toerekeningsvatbaar ten tijde van het delict. Hij liet echter in het midden of Decca de fatale steken heeft toegebracht aan Ana Cristina’s hals, waarbij haar luchtpijp werd doorboord. “Misschien hebben jullie beiden gestoken, maar dat weten jullie alleen. In elk geval is ze eraan overleden.”

 

Update 17 maart 2009: Liomar Winklaar ontsnapt uit de Bon Futuro gevangenis.