donderdag 27 maart 2008

De zaak Ruud Prins

Ruud Prins werd in juli 2000 in Suriname opgepakt op verdenking van smokkel van de grootste partij drugs, die ooit op Schiphol is gevonden. Volgens justitie zat Prins achter de zending van zevenhonderd kilo cocaïne in een partij groenten en fruit vanuit Suriname naar Nederland. Na anderhalf jaar detentie sprak het hof in Amsterdam hem vrij wegens gebrek aan bewijs. Het verhaal achter deze schokkende zaak is opgetekend in het boek ‘Onterecht zitten...en dan?’ met als ondertitel ‘Hoe detentie een leven kan ontwrichten’.

‘De zaak van Ruud Prins behoort tot de top tien van meest schokkende zaken die ik in negentien jaar advocatuur heb meegemaakt’, zegt topadvocaat Nico Meijering uit Amsterdam, die Prins in hoger beroep bijstond.
‘De rechter is bewust misleid.’ Hij vindt dat het om bewust bewijsmateriaal in deze zaak heeft achtergehouden. Op grond daarvan veroordeelde de rechtbank in Haarlem Prins in 2000 tot acht jaar gevangenisstraf. Hij zit vast tot het hof in Amsterdam hem in 2001 vrijspreekt.

Er was geen enkel technisch bewijs in de zaak. Toen er een zending met drugs aankwam op Schiphol, verpakt in dozen van een bedrijf dat Prins ook wel eens gebruikte, werd Prins gebeld om te vragen of hij een zending verwachtte. Prins zei van niks te weten en kwam de zending ook niet ophalen.

Als 'bewijs' voerde justitie twee dingen aan: Prins had de zending niet opgehaald-> daarmee had hij dus bewust anderen de kans gegeven de zending op te halen en hij zou na het telefoontje over de aangekomen zending 'ondergedoken zijn' hetgeen zou blijken uit het feit dat hij zijn telefoon niet opnam.

Afgezien van het feit dat dit natuurlijk helemaal geen bewijs is, bleek bij het hoger beroep, dat Prins helemaal niet ondergedoken was en gewoon telefonisch bereikbaar was, getuige vele honderden pagina's aan tap gesprekken die justitie verborgen had gehouden.


RTL4 over onterechte opsluiting Ruud Prins(video als boven)

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

woensdag 26 maart 2008

Negen jaar cel voor doodschieten boer

De rechtbank in Roermond heeft vier verdachten in de zaak rond de gewelddadige dood van Frans Bindels uit Milsbeek woensdag fors lagere straffen opgelegd dan het openbaar ministerie had geëist. Twee verdachten zijn vrijgesproken.

De twee hoofdverdachten gaan negen jaar de cel in voor het doden van Frans Bindels in 2002.

Tegen de 28-jarige man uit Nijmegen en een 34-jarige man uit Apeldoorn was 18 jaar cel geëist. De twee braken in juli 2002 in bij boer Frans Bindels uit Milsbeek omdat er veel geld in de woning zou liggen. Ze schoten de man direct bij binnenkomst neer.

Het duo moest vervolgens zonder buit vluchten omdat twee herdershonden hun baasje verdedigden. Bindels bloedde uiteindelijk dood. Officier van justitie Paul van Hilten had achttien jaar gevangenis tegen hen geëist. Een andere verdachte tegen wie twaalf jaar cel was geëist, moet van de rechtbank zes jaar achter de tralies. De vierde verdachte kreeg een celstraf van drie jaar opgelegd. Het OM wilde dat hij vijf jaar zou zitten. Twee andere verdachten zijn vrijgesproken. Tegen hen was vijf en twaalf jaar cel geëist.


De rechtbank acht de door het OM aangevoerde gekwalificeerde doodslag op Bindels niet bewezen. Volgens de rechters was er sprake van een poging tot diefstal met de dood tot gevolg.
Twee inbrekers waren bij hem binnengedrongen, omdat ze hadden gehoord dat Bindels zeker drie of vier ton aan zwart geld in een melkbus in huis bewaarde. De twee zouden met anderen, die hand- en spandiensten verleenden, afspraken hebben gemaakt over de verdeling van de buit.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

maandag 24 maart 2008

Zaak ex-rechter Fokke Fernhout en het bezit van kinderporno vernietigd

negatiefDe uitspraak van het Hof in Arnhem tegen de ex-rechter en vice-president van de rechtbank te Maastricht Fokke Fernhout die in 2001 werd opgepakt wegens het bezit van kinderporno is vernietigd door de Hoge Raad. De zaak is doorverwezen naar het Hof in Den Haag. Het Hof zal beter moeten onderbouwen waarom bepaalde kritiek van de verdediging, advocaat Annelies Röttgering, van de hand is gewezen. Röttgering, de advocaat van Fernhout, had kritiek op de manier waarop een deskundige de leeftijd van de jongens die op de afbeeldingen staan bepaalde.

De rechtbank in Arnhem veroordeelde Fernhout in 2006 tot drie maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en een boete van 2500,- euro. Het Hof in Arnhem concludeerde toen op basis van deskundigen dat de jongens op enkele videobanden en afbeeldingen minderjarig waren. Fernhout's fascinatie voor kinderporno kwam aan het licht toen een elektricien, die bij hem thuis aan het werk was, onder de vloer kinderporno aantrof.

Fernhout wil eerherstel laat hij aan het universiteitsblad De Observant van de Universiteit Maastricht weten. Volgens hem was in 2001 geen sprake van een strafbaar feit. De zaak had wat hem betreft ook nooit voor de rechter mogen belanden.
Fernhout: "Deze uitspraak is nog geen volledig eerherstel, en dat is wel wat ik wil. Deze zaak had zelfs nooit voor de rechter mogen belanden, er is eenvoudig geen zaak. Het zal nu wel weer een paar jaar gaan duren, vermoed ik."

Fernhout staat te boek als briljant. Hij was enkele jaren werkzaam bij de Universiteit Maastricht als onderzoeker en had een leerstoel daar in het vooruitzicht. Zijn proefschrift ging over het verschoningsrecht van getuigen in civiele zaken. Daarnaast heeft hij ook meegewerkt aan het boek: Vaardig met recht.
Het College van Bestuur van de Universiteit Maastricht heeft Fernhout uiteindelijk gevraagd om zijn dienstverband neer te leggen. "Het strafbare feit, waarvoor hij door de rechter is veroordeeld, is onverenigbaar met zijn functioneren aan de UM en bovendien wordt van medewerkers een voorbeeldfunctie jegens studenten verwacht", aldus de Universiteit.
Datum bericht: 23 jan 2008
Bron: www.advocatie.nl


Zie ook: OM eist 1000 euro boete van rechter Fernhout voor bezit kinderporno

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

vrijdag 21 maart 2008

Politie vervalste bewijs in zaak Ina Post

Het zal je maar gebeuren: de politie verdenkt je van moord, je wordt opgepakt en dan krijg je van rechercheurs te horen dat ze in jouw huis cheques van het slachtoffer hebben gevonden. Terwijl dat niet waar is.

Ina Post (52) is het overkomen, zo bleek woensdag uit onderzoek van de Commissie evaluatie afgesloten strafzaken (CEAS). Op de ‘kennisgeving van inbeslagname’ van de huiszoeking in 1986 staan cheques vermeld, die pas dagen later zijn gevonden, bij de Postbank.

Dat alleen al zou reden moeten zijn voor herziening van de strafzaak en ontslag voor de betrokken rechercheurs. Liegen tegen een verdachte is één, vervalsen van documenten is echter gewoon strafbaar. ook hier zal echter geen van de betrokken agenten gestraft worden.

Update 21 april 2009: de zaak wordt mogelijk heropend

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

Twintig jaar cel in hoger beroep voor moord op Teun Deen

Het gerechtshof in Den Bosch heeft E. (37) tot twintig jaar cel veroordeeld voor de moord op Teun Deen (54), directeur van staalbedrijf Fundia in Raamsdonkveer op 9 december 2005. Het OM eiste voor het Hof 20 jaar en TBS of levenslang.

Eerder had de rechtbank in Breda E. op 11 mei 2006 veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf voor moord. De officier van justitie had toen 16 jaar geëist voor moord.

Het hof is van oordeel dat er sprake is van moord omdat er diverse momenten zijn geweest waarop de verdachte de gelegenheid heeft gehad om zich te beraden. Hij is eerst naar zijn huis gereden om zijn vuurwapen te pakken. Bij het bedrijfspand aangekomen loopt verdachte vervolgens na enig tijd naar zijn auto, pakt het vuurwapen, laadt het door, steekt dat bij zich en loopt weer het gebouw in. Tenslotte pakt de verdachte tijdens het gesprek met het slachtoffer zijn wapen uit zijn broekzak en richt het rustig en direct op het slachtoffer. Het duurt vervolgens enkele seconden voordat de verdachte een Schot lost richting het slachtoffer. Het hof acht het risico dat de verdachte opnieuw een levensdelict zal plegen niet groot en legt hem daarom geen levenslange gevangenisstraf op. Het vermoorden van de man heeft zich afgespeeld in de zakelijke sfeer waarbij een verschil bestond over financiële verplichtingen. Er zijn geen aanwijzingen dat de verdachte op een bepaald moment volstrekt willekeurig een ander zou doden. Het hof doet hiermee niets af aan de ernst van de zaak, maar geeft aan dat slechts in uitzonderlijke omstandigheden een levenslange gevangenisstraf passend is voor moord.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

De Eper incest-affaire verdient herziening volgens professor Wagenaar

In 1993 werd Nederland opgeschrikt door wat de Eper incest affaire zou gaan heten. Een meisje, Yolanda van B, beschuldigde haar ouders en enkele andere mannen ervan haar herhaaldelijk en jarenlang seksueel misbruikt te hebben. Zij zou meermalen zwanger zijn geraakt wat leidde tot illegale abortussen en zelfs moorden op babies tijdens satanische rituelen. (Haar zus Eveline deed eveneens aangifte)

Yolanda deed daarna nog een aantal meer beschuldigingen, zo zou zij verkracht zijn door de agenten bij wie ze aangifte deed, door de echtgenoot van een opvanggezin als wel door zo'n beetje elke buschauffeur met zijn passagiers die over de Veluwe reed en eigenlijk zo'n beetje alle inwoners van Epe.

Elk verhaal dat Yolanda deed bleek aantoonbaar onjuist. Zo was er geen enkel medisch bewijs dat zij in de desbetreffende periode ooit zwanger was geraakt en er geen enkel baby lijkje werd gevonden. De rechter redeneerde echter dat er mogelijk een aantal verhalen waren die niet controleerbaar waren en die best waar konden zijn. Op grond daarvan werden mensen veroordeeld: Haar ouders en een huisvriend werden tot enkele jaren gevangenisstraf veroordeeld. Ook zitten nu nog twee broers -Ronald en Gerrit van Z.- vast omdat zij TBS opgelegd hebben gekregen.

Prof W. Wagenaar, rechtsgeleerde uit Leiden, heeft zich altijd kritisch uitgelaten over de zaak en pleit voor heropening van de zaak. Volgens de nederlandse wetgeving is daar echter een 'novum' (nieuw feit) voor nodig. Wagenaar vindt die wet verouderd en vind dat een zaak ook heropend moet kunnen worden als een deel van de samenleving er van overtuigd is dat de veroordeling onrechtmatig was, bijvoorbeeld als de rechter gewoon 'zat te slapen'.

Meer over de affaire en Wagenaar's kijk op de zaak hier
Een interview met Wim Wagenaar bij P&W hier
Zie ook de zaak Theo Tetteroo en de zaak Lancee

Update mei 2010: Er lijken toch wel wat overeenkomsten tussen de zaak van Yolanda die het boek 'Mijn Verhaal' schreef en het onlangs ontmaskerde boek "Echte mannen eten geen kaas" van Maria Mosterd. De laatste beschrijft haar ervaringen met een loverboy. Het vanaf het begin al ongeloofwaardige verhaal gaat er bij talkshow Nederland in als koek, maar oook hier is uiteindelijk de waarheid sneller. Zie voor een aardige analyse 'Ko van Dijk vertelt'
Update 23 juni 2010: De tbs van Robert van Z. lijkt weer verlengd te worden. Het kan de Pompe-kliniek ook niks meer schelen.
video
Een Samenvatting


Een interview met Yolanda uit 2002. Helaas off-line

Update 3 mei 2011: Professor Wagenaar (69) is overleden.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

donderdag 20 maart 2008

Als het OM in de fout gaat, kunnen ze er van ‘leren’

Neen, er is geen verschil in klassenjustitie in dit door God - zo lijkt het althans - vergeten land. Er bestaan in dit land gewoon twee klassen mensen. De boven- en de onderklasse, of zoals u wilt de grote groep onderdanen en de kleine elite waartoe ook het gehele OM behoort met Harm Brouwer aan kop, in deze een waardig opvolger van de evenzo van elk menselijk gevoel gespeende Jonkheer Mr. Johan de Wijkerslooth de Weerdesteyn. Wat hebben deze mensen toch? Wat onderscheidt hun van het gewone volk? Ik zal het u proberen uit te leggen.

In hun eigen visie zijn zij boven alles verheven waar u en ik terdege rekening mee te houden hebben. En zij missen enkele vaardigheden die u en ik in min of meerdere mate kennelijk wél beheersen. Wij, de onderdanen, kunnen en moeten soms ook zo af toe onze excuses aanbieden als we iets fouts gedaan hebben. Wij moeten zo nu en dan “sorry” of “neemt u mij niet kwalijk” zeggen. Gewoon, omdat we mens zijn en mensen maken fouten. Wij zijn niet perfect en moeten dat dan ook af en toe, toe kunnen geven! Dat maakt ons ook menselijk en aanvaardbaar. Maar dit geldt dus niet voor mensen als de super-procureur-generaal van het OM: Harm Brouwer. We hebben hem allemaal kunnen zien op het journaal van 19 maart toen hij weer en opnieuw eens geconfronteerd werd met een KAPITALE fout van zijn OM.

Weer en wederom bleek, ditmaal een vrouw, Ina Post, verkeerd beoordeeld te zijn door de weledelachtbare heren en de o zo oprechte en naar waarheid zoekende officieren en hoofdofficieren, die aan de hand van een klungelige recherche-rapportage, waar alleen scoringsdrift en prestatiedrift aan ten grondslag lagen, een mens naar de verdommenis hebben geholpen. Een vrouw, onschuldig, jarenlang opgesloten in een dodelijk ritme tussen vaak echte misdadigers, verstoken van elke levensvreugde. Gescheiden van geliefden, partner en/of kinderen. Jaren en jaren lang, 365 dagen per jaar, dagen van 24 uur eentonig en gedwee alle bevelen moeten opvolgen van mensen die er hun beroep van gemaakt hebben anderen te willen drillen (enkele goede uitzonderingen daargelaten). En wat zegt dan de grote baas van het Openbaar Ministerie?: “We kunnen er van leren.” Geen woord van spijt, geen woord van excuus, geen woord van berouw! Spreekt hier nog een mens? Of is het een staatsautomaat die in principe leeft met het gegeven van: “Bevel is Bevel.” Het klinkt toch beter in het Duits nietwaar?

Het is nu al de zoveelste fout, wat zeg ik? Fout! Het is een verschrikkelijke, onnoemlijke miskleun, een blamage in het kwadraat, een voorbeeld van onkunde en van vakonbekwaamheid, alsmede blindheid en scoringsdrift en soms boze opzet. Zoiets wordt in dit land afgedaan met de dooddoener: “We kunnen ervan leren.” Zelfs nog niet: “We zullen ervan leren.” Nee, dát is zelfs nog teveel. Officieren én rechters (raadsheren) die zó in de fout gaan, zouden eigenlijk voor het leven geschorst moeten worden. Want is het niet zo dat bij elke zweem van twijfel het voordeel naar de verdachte moet uitgaan? Om iemand te mogen en kunnen veroordelen moet het gepleegde misdrijf toch ONOMSTOTELIJK bewezen kunnen worden zonder enige twijfel. Zonder het geringste spoortje van twijfel. Het OM in Nederland schiet schromelijk tekort. Het OM weet ook wel dat de politie, het opsporingsapparaat in wezen een lachertje is. Ze lossen amper een kwart van alle gemelde misdrijven op en dan nog blijft de vraag: “hoe hebben ze iets opgelost?” en dát terwijl de ons omringende landen vaak boven de 50% scoren!

Officieren en rechters, van welke orde dan ook, dienen zich eens te realiseren welke verantwoordelijkheid zij hebben. Maar helaas, de enkele goede niet te na gesproken, want die zijn er ook, die oprecht een eerlijk hun werk willen doen. Doch hier heb ik het over het OM als bovenlaag, die de uiteindelijke verantwoordelijkheid draagt. Ja, droegen ze die maar. Het is niets meer dan in naam dat ze die dragen. Daarom pleit ik om de hele OM-top te saneren, geef ze desnoods een baantje bij de gemeentelijke reiniging, maar dan niet tesamen bij die mensen die eerlijk en hardwerkend ons huisvuil ophalen, maar ergens tesamen aan een of ander sorteerapparaat of zoiets, liefst zo handmatig mogelijk en laat eenieder die opteert voor rechter, hoe wrang ook, eerst eens drie maanden detentie ondergaan, net zoals elke misdadiger, zonder onderscheid. En anoniem. Dan, ja dan zullen de edelachtbaren en de hoogedelachtbaren wel eens twee keer nadenken bij wat zij doen en hoe zij omgaan met de dossiers, die zij soms amper kennen alvorens ze aan een zaak beginnen en recht spreken, dit getuige de uitspraken van ex-Raadsheer Mr Dr. W. Wedzinga, tot voor kort verbonden aan het gerechtshof te Leeuwarden.

Maar nu na Ina Post, de lijst is helaas nog lang niet compleet. Vraag dat maar aan Mr Knoops, de raadsheer van Ernst Louwes, of aan Mr C. Korvinus, de raadsheer van Robert Hörchner, die nu nog vast zit in n.b. Polen en waar ons aller kwasi-speurneus Peter R. de Vries zo zijn best voor gedaan heeft om het OM te plezieren, door een wel hele oude en volkomen onbelangrijke koe uit de sloot te halen. Om zodoende de meerderheid van de bevolking op ’t verkeerde been te zetten. Hadden we ’t zojuist niet over scoren? Dat kun je in meerdere opzichten doen, hé Peter R.!

Als we een land moeten beoordelen aan zijn justitie en rechtspraak, dan is Nederland helaas een ontwikkelingsland met een paar ‘Bobo’s’ aan de macht!
-Silvia Videler

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

woensdag 19 maart 2008

Strafzaak Ina Post moet terug naar de rechter volgens CEAS

AMSTERDAM - De politie en het Openbaar Ministerie hebben grote fouten gemaakt in de zaak-Ina Post. De Hoge Raad moet opnieuw kijken naar de veroordeling van Post (52) voor doodslag in 1986. Heropening van haar strafzaak is mogelijk omdat er nieuwe informatie is. Dat heeft de Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken (CEAS) woensdag geadviseerd.

Volgens de commissie werkte de politie tijdens het onderzoek naar de dood van Anna Maria Kolstee (89) met verkeerde aannames. De grootste fout is dat de recherche – op grond van een getuigenverklaring – dacht dat Kolstee rond zes uur ’s avonds is gestorven.

Informatie van een rechercheur die de lichaamstemperatuur van Kolstee opnam, drong niet door tot het politieteam. Volgens hem was het slachtoffer twee tot drie uur eerder overleden. Hij had gelijk, stelt de commissie.

Dat heeft grote gevolgen: alibi’s kloppen niet meer, andere getuigen komen in beeld en de bekentenis van Post lijkt onjuist.

Post was één van de bejaardenverzorgsters van Kolstee. Ze kwam in beeld omdat haar handschrift op enkele (veel voorkomende) kenmerken overeenkwam met de handtekening op cheques die waren gestolen van het slachtoffer. De politie trok hieruit de ‘ongenuanceerde’ conclusie dat zij de hoofdverdachte was.

Post heeft zes jaar celstraf uitgezeten. Ze houdt vol dat ze onschuldig is en dat ze onder druk een valse bekentenis heeft afgelegd.

De commissie stelt dat Post veel feiten heeft bekend die aantoonbaar onjuist zijn. Zij beweerde destijds dat ze Kolstee heeft geslagen met een stok, maar daar is geen spoor van te vinden. De politie had zulke feiten moeten controleren.

Een deel van de informatie die in het voordeel van Post pleit, zat niet in het dossier. De rechter wist niet dat in 1984 in dezelfde flat een andere bewoonster onder verdachte omstandigheden is gestorven. Op van haar gestolen cheques stond dezelfde handtekening. Toen de politie in 1986 ontdekte dat Post deze vrouw niet had gedood, werd dit onderzoek stopgezet en slechts summier vermeld in het dossier. Dat getuigen Post niet herkenden, bleef onvermeld.

Andere informatie in het dossier is onjuist. Zo beweerde de politie ten onrechte dat cheques van Kolstee waren gevonden bij Post.

Tineke Cleiren, lid van de CEAS, stelt dat het nieuwe feit (de lichaamstemperatuur) tot vrijspraak zou hebben geleid als de rechter het had geweten. De Hoge Raad beslist over enkele maanden of de zaak wordt heropend.

Post en haar advocaat Geert-Jan Knoops zijn blij met het rapport, dat zou aantonen dat sprake is van een dwaling. Die kan eindelijk worden rechtgezet, denken ze.

Zie ook de misdaadjournalist over de zaak en een persbericht van het OM

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

Vijftien jaar cel en tbs voor dood Melanie Sijbers

DEN BOSCH - Het gerechtshof in Den Bosch heeft Peter H. (42) uit Geldrop woensdag veroordeeld tot vijftien jaar cel en tbs voor de ontvoering, de verkrachting en het doden van Melanie Sijbers (15) in 2006.

Het Openbaar Ministerie had tegen hem achttien jaar cel en tbs geëist onder meer voor moord.

Melanie  verdween 7 september 2006. Haar lichaam werd twee weken later gevonden in een bos bij Someren.

Het gerechtshof acht bewezen dat de man op 7 september 2006 het meisje heeft meegenomen naar een loods. Hij heeft haar daar vastgebonden en gedwongen tot orale seks. Vervolgens heeft hij Melanie in zijn kofferbak meegenomen naar het bos, waar hij het meisje opzettelijk van het leven heeft beroofd. Het hof acht niet bewezen dat er sprake was van voorbedachte rade (moord), maard houdt het op doodslag. Tevens acht het hof bewezen dat de man haar die dag meermalen heeft verkracht en van haar vrijheid heeft beroofd. De man is bovendien veroordeeld voor een inbraak in Geldrop in april 2006.

Het hof rekent het de man zwaar aan dat hij het meisje op wrede wijze om het leven heeft gebracht. Verder heeft de verdachte de familie extra leed aangedaan door haar lichaam te verbergen. Hierdoor waren de nabestaanden geruime tijd in onzekerheid over of het meisje nog in leven was of niet. Bovendien is de verdachte er niet voor teruggedeinsd om in een van zijn verklaringen een vriend de dood van het meisje in de schoenen te schuiven. Ten slotte wisselde de man bij de behandeling in hoger beroep voordurend van verklaring, waardoor nabestaanden steeds in onzekerheid bleven over de daadwerkelijke toedracht.

Psychische stoornis
Wegens een ernstige psychische stoornis en de grote kans op herhaling legde het gerechtshof de tbs met dwangverpleging op. De rechtbank veroordeelde Peter H. vorig jaar ook tot vijftien jaar celstraf en tbs.

Beschouwing
Het Vonnis lijkt in schril contrast met het vonnis in de zaak van Henk van D, eerder deze maand, die Suzanne Wisman uit Tweede Exloërmond verkrachtte en van het leven beroofde. Deze kreeg 30 jaar en TBS opgelegd. In zijn geval echter achtte het Hof te Leeuwarden bewezen dat het om moord ging.

Zie ook:

Peter H. was geen onbeschreven blad. In 1987 verkrachtte hij de vrouw van een vriend van hem, waarbij hij dreigt haar baby dood te maken. Hij krijgt 1 jaar cel en komt 31 maart 1988 vrij. Op 28 juli 1988 wordt Wies de Win op zeer gewelddadige wijze door hem verkracht,. Ze overleefde, maar haar leven is sindsdien gekenmerkt door angst. Peter H. ontsnapt tijdens zijn gevangenschap namelijk keer op keer. Hij probeert zelfs een nieuw slachtoffer te maken.

Toch vindt het Pieter Baan Centrum hem in 2001 klaar voor een terugkeer in de maatschappij. De tbs’er wordt vrijgelaten, ondanks een fel nee van justitie en de Van Mesdagkliniek. Het blijkt een fatale beslissing.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

dinsdag 18 maart 2008

15 jaar voor moord op echtgenote en kind

Huib van Oudenaren (29) uit Melissant heeft voor de Rotterdamse rechtbank vandaag 15 jaar cel en TBS opgelegd gekregen voor de moord op zijn vrouw Renate (31) en dochtertje Elisa(3).

Nadat hij beiden met een mes had vermoord wachtte hij nog een dag vóór hij 7 sept 2007 naar de politie ging. Hij zou een en ander gedaan hebben omdat hij schulden had, hoewel er ook geruchten waren van een crime passionel naar aanleiding van een foto van een ombekende dame in zijn mobieltje.

Vonnis

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

Hoge raad buigt zich over de Deventer Moordzaak: Herziening afgewezen

De zoveelste finale in de Deventer moordzaak staat voor de deur. Vandaag beslist de Hoge Raad of een van de meest geruchtmakende strafzaken in de Nederlandse rechtsgeschiedenis moet worden heropend. Dat lijkt hoogst onwaarschijnlijk.

Zelden hebben zo veel magistraten zich zo lang gebogen over een strafzaak. Al jarenlang sleept de Deventer moordzaak zich voort. Het is de thriller van een vasthoudende Maurice de Hond, van een grafsteen op een Deventer dodenakker die wordt gelicht omdat er bewijsmateriaal in de aarde verborgen zou liggen en van een aangeklaagde klusjesman die schadevergoeding van zijn kwelgeest Maurice de Hond eist.

Eerder dit jaar adviseerde advocaat-generaal A. Machielse de Hoge Raad de zaak tegen de tot 12 jaar cel veroordeelde Louwes niet te heropenen.

Kernpunt in het debat rond de strafzaak was ditmaal de bewering van de pleitbezorgers van Louwes dat klusjesman Michael de J. repte over de moord op de rijke weduwe Wittenberg op een tijdstip waarop het drama nog niet in de publiciteit was geweest. Conclusie van de aanhangers van Louwes: de klusjesman weet meer van de moord op de vrouw.

Advocaat-generaal Machielse maakte een paar maanden geleden echter korte metten met deze theorie. Op basis van nieuw onderzoek acht de magistraat het onvoldoende waarschijnlijk dat de klusjesman zijn mededeling over de dood van Wittenberg deed vóór de ontdekking van haar lugubere dood.

Het lijkt erop dat Maurice de Hond en de zijnen in hun pogingen Ernest Louwes vrij te pleiten, een moelijk gevecht leveren. Het bewijs waarmee het gerechtshof in Den Bosch Louwes in een herzieningsproces in 2004 veroordeelde, is (of lijkt) immers niet mals.

Bewezen is geacht dat er bloed van Ernest Louwes op de blouse van de vermoorde weduwe is gevonden. Onderzoek zou hebben aangetoond dat dit bloed tijdens een gewelddadige confrontatie op het kledingstuk is beland. Belangwekkend is verder dat er géén bloed van iemand anders op de blouse van het slachtoffer is gevonden. Zeer belastend is verder dat een telefoontje van Louwes met de weduwe is ’opgepikt’ door een zendmast in de nabije omgeving van het huis van de weduwe in Deventer. Kort na dat bewuste telefoontje, op vrijdagavond 24 september 1999, is de vrouw met messteken om het leven gebracht. Met andere woorden: de boekhouder was in Deventer toen Wittenberg werd vermoord.

Het verweer van Ernest Louwes dat hij die bewuste vrijdagavond niet in Deventer was, maar ergens op de A28 bij ’t Harde reed, achtte het hof in Den Bosch leugenachtig. De verklaring dat het telefoontje van de boekhouder vanaf ’t Harde door bijvoorbeeld atmosferische omstandigheden kan zijn overgewaaid naar de zendmast in Deventer, veegden de rechters van tafel.

Hoewel het bewijs tegen Louwes nog altijd hard lijkt, betekent dat geenszins dat Justitie in de Deventer moordzaak altijd goed werk heeft geleverd. Zeker niet. Het gerechtshof in Den Bosch had in 2004 vernietigende kritiek op het gerechtshof in Arnhem, dat Louwes ook veroordeelde tot twaalf jaar cel. Het hof in Arnhem beweerde dat een in een portiek gevonden mes het wapen was waarmee Louwes de weduwe om het leven heeft gebracht. De magistraten in Den Bosch maakten in 2004 echter gehakt van dat bewijs. Maar omdat de Bossche rechters nieuw bewijs vonden het bloed van Louwes op de blouse van het slachtoffer- ging Louwes toch nog voor de bijl. De Hoge Raad zal dat vonnis dinsdag vermoedelijk intact laten. Of dat terecht is? Er zijn ook vraagtekens gezet bij het DNA bewijs op de Blouse. Deze is enkele jaren onoordeelkundig bewaard geweest en het lijkt wel erg toevallig dat het bewijs pas na zijn intiële vrijspraak, net voor de nieuwe behandeling van de zaak werd gevonden. Als dat bloed er al zat is het toch raar dat dat eerder niet gevonden werd. Ook lijkt een procesverbaal betreffende de zgn 'schrijfproef' vervalst.

Het herzieningsverzoek werd vandaag afgewezen

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

zaterdag 15 maart 2008

Filipijnse vermist

joselyn lariosa Sinds 7 maart 2008 wordt de Filipijnse Joselyn Lariosa (29) vermist.
Uit het onderzoek blijkt dat Joselyn vanuit België de trein zou nemen naar Schiphol. Vermoedelijk werd zij het laatst gezien bij het Centraal station van Antwerpen. Joselyn zou twee koffers bij zich hebben gehad.
Joselyn Lariosa is 1m63 en heeft bruine ogen en bruin haar.

Haar laatste woonplaats zou Amsterdam dan wel Antwerpen zijn.

Update 2009: In het kader van het onderzoek naar de verdwijning van Joselyn LARIOSA
is de politie op zoek naar: LOURDES DESTREZA

Lourdes Destreza huurde een flat in de Leeuwerikstraat in Antwerpen, waarschijnlijk als TNT (illegaal).
Toen de politie haar wilde horen i.v.m. de verdwijning van Joselyn Lariosa, verdween ze spoorloos en veranderde ook van mobiel telefoonnummer.
Lourdes heeft mogelijk  belangrijke informatie over deze verdwijningszaak.

Verder is de politie ook nog op zoek naar een zekere Robert Richard.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

vrijdag 14 maart 2008

De dood van Rinie Mulder

Op zaterdag avond 11 maart 2007 wordt Rinie Mulder in de Utrechtse wijk ondiep neergeschoten door een politieman. De Rijksrecherche start die avond rond 21.30 een onderzoek naar het schietincident. Dat gaat niet snel: Pas 6 weken later wordt de schietende agent, die om veiligheidsredenen met 'W201' wordt aangeduid formeel als verdachte aangemerkt en pas in de zomer vinden bij de rechter commissaris de eerste verhoren plaats, terwijl op 1 november een reconstructie wordt gehouden in een Zaanse loods.

Bijna een jaar na het onderzoek wordt het onderzoek afgesloten en op 19 februari deelt het OM in Utrecht mee dat 'w201' niet zal worden vervolgd. Volgens het OM heeft hij gehandeld uit zelfverdediging. Hij kon niet vluchten en onder de omstandigheden kon niet van hem worden verwacht dat hij op minder vitale delen zou hebben geschoten.

Onpartijdigheid?
Het persbericht suggereert dat er een onpartijdig onderzoek is geweest door de Rijksrecherche. Het wijkt daarmee echter nogal af van wat de officiele stukken zeggen:

Persbericht
Onderzoeksrapport
"Direct na het gebeuren is de rijksrecherche een onderzoek gestart. Dit onderzoek heeft zich geconcentreert op het schietincident. Doel was om duidelijkheid te krijgen over de toedracht van het incident zodat beoordeeld kon worden of het geweld rechtmatig is geweest. Het onderzoek naar de vechtpartij is aanvankelijk gedaan door de politie Utrecht en vanaf 18 maart door de politie Amsterdam-Amstelland"
"Onmiddelijk na het schietincident is de afdeling Forensisch Onderzoek van de politie Utrecht op de plaats delict een onderzoek gestart. Omwille van de onpartijdigheid is het onderzoek op de plaats delict tussen 11 maart 2007 te 21.30 en 12 maart te 3.30 overgenomen door het team Forensische Opsporing van de politie Amsterdam-Amstelland"

Hiermee heeft justitie belangrijke informatie verzwegen. Het OM maakte medio vorige maand bekend dat de Rijksrecherche in het belang van de objectiviteit vanaf het begin bij het onderzoek betrokken was. Uit de genoemde stukken blijkt het tegendeel.

De hoofdofficier van justitie had rond 21.30 uur contact met de Rijksrecherche. Dat was een half uur na het schietincident. Rechercheurs waren echter pas om 23.30 uur ter plaatse. In de tussentijd zouden Utrechtse rechercheurs onderzoekshandelingen hebben verricht, waarbij foto's zijn gemaakt en een tent over de plaats van het incident werd gezet.

De ooggetuigen
Volgens het persbericht waren er twee ooggetuigen. Dat klopt echter niet. Uit het onderzoek blijkt dat er nóg een getuige was: Een 11-jarig meisje, dat wakker was geworden van de herrie op straat, zou hebben verklaard hoe de agent het wapen met twee handen vasthad. Mulder zou geen mes hebben vastgehouden. Ook zou de politiemotor niet de vluchtweg van W201 versperd hebben. Zij is de enige getuige à charge, maar justitie concludeert dat haar hele verklaring onbruikbaar is. In het persbericht wordt deze getuige verder verzwegen.

De Ambtsinstructie
Het persbericht vermeld ook niet dat uit het vertrouwelijk proces-verbaal blijkt dat het schieten op Mulder niet geoorloofd was. Dat mag alleen bij de aanhouding van een vuurwapengevaarlijke verdachte of wanneer een verdachte van een ernstig feit probeert te vluchten. Het vertrouwelijke rapport zegt het volgende:
"Het schieten door W201 is naar oordeel van de adviescommissie niet conform de Ambtsinstructie. Er was geen sprake van een situatie als bedoeld in artikel 7 van de Ambtsinstructie"
Hiermee beperkt de conclusie in het persbericht zich puur tot de lezing van de verdachte.

Beïnvloeding?
Voorts maakt het persbericht melding van de reconstructie in de loods in Zaandam. J. Stolk, inspecteur van de politie en motor-vakdocent aan de Nederlandse Politie Academie is hierbij getuige deskundige. Aan hem de taak te beoordelen of de reconstructiescènes kloppen bij de verklaringen van W201. Hierbij is contact tussen de getuige deskundige en de verdachte uit den boze. In het rapport staat echter de volgende notitie:
"Het verdient opmerking dat de getuige-deskundige voorafgaand aan de reconstructie met W201 heeft gesproken hetgeen als absoluut ongewenst moet worden bestempeld. Volgens justitie is er desondanksgeen aanleiding om te veronderstellen dat dit Stolk op relevante wijze heeft beinvloed."
Hiermee verzwijgt justitie een 'absoluut ongewenst' incident tussen de getuige deskundige en W201 dat de conclusies van die expert mogelijk heeft beinvloed en in ieder geval heeft kunnen beinvloeden.

Klassejustitie
Volgens Mr. W.J. Ausma, advocaat van de familie Mulder, neigt de beslissing om de zaak te seponeren naar klassejustitie. Hij spreekt van een gevaarlijke tendens van grensoverschrijding in de rechtsstaat waarbij politiegeweld te gemakkelijk wordt goedgepraat. Ausma geeft aan in beklag te gaan bij het gerechtshof tegen de beslissing om W201 niet te vervolgen.

Update 27 november 2008
De agent wordt niet vervolgd. Dat heeft het gerechtshof in Arnhem bepaald.

De advocaat van de familie van het slachtoffer, Willem Jan Ausma, zegt dat de uitspraak een teleurstelling is. ‘De familie kan hier moeilijk mee leven. Ze hebben nog zo veel vragen en die zullen nooit worden beantwoord’, aldus Ausma.

Het Openbaar Ministerie had eerder al besloten dat de agent uit noodweer handelde en daarom niet vervolgd zou worden. De familie van het slachtoffer ging in beroep, maar ook nu oordeelde het gerechtsof dat de agent uit zuiver noodweer schoot.

Rinie Mulder werd doodgeschoten nadat hij in had gegerepen toen een aantal Marokkaanse jongens een zwangere vrouw lastig vielen. Mulder ontfutselde een van de jongens een mes, waardoor hij door de politie als 'gevaarlijk' werd gezien. Naar verluidt was de schietende agent 'W201' een Marokkaanse agente

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

donderdag 13 maart 2008

Ex-chef immigratie St. Maarten aangehouden

marsdin1 Alfred Marsdin, voormalig hoofd van de immigratiedienst op de luchthaven van St. Maarten, is vanmorgen aangehouden. Hij wordt verdacht van valsheid in geschrifte. Marsdin is de derde hoge politieambtenaar die in korte tijd op het eiland is gearresteerd.

Commissaris Marcel Loor werd vorig jaar gearresteerd en is inmiddels veroordeeld wegens onder meer het vervalsen van immigratiedocumenten.

Het hoofd van politie Derrick Holiday werd vorige maand gearresteerd op verdenking van het vervalsen van documenten. Hij is geschorst, er loopt nog een onderzoek naar hem. Vlak voor zijn arrestatie was Holiday nog met medeweten van minister van Justitie David Dick (PAR) overgeplaatst naar een topfunctie op het departement van Justitie.

Marsdin werkte als chef immigratie op de luchthaven en zou betrokken zijn geweest bij het regelen van vervalste papieren. Hij is momenteel hoofd van de politiepost Simpson Bay. Vanmorgen meldde hij zich bij het Openbaar Ministerie, waar hij op de hoogte werd gesteld van het feit dat hij als verdachte in het onderzoek verhoord zou worden. Marsdin stond bij de laatste verkiezingen hoog op de lijst van National Alliance, de partij die momenteel in de landscoalitie deelneemt.

Zie ook: Corruptie op de antillen

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

maandag 10 maart 2008

Guus Kouwenhoven vrij

Guus Kouwenhoven, oud-Quote 500 en de vermeende Nederlandse Lord of War, is volledig vrijgesproken in hoger beroep. Het OM had 20 jaar geëist wegens oorlogsmisdaden en illegale wapenhandel in Liberia. Het hof achtte daarvan niets bewezen, en zet zelfs kanttekeningen bij de kwaliteit van het door het OM geleverde werk.

‘Die kanttekeningen hebben in de eerste plaats betrekking op het vergaand achterwege blijven van toetsing van de… door getuigen afgelegde verklaringen, ondanks herhaalde… en onderbouwde verzoeken van de verdediging’, aldus het hof. Zo zouden belangrijke getuigen elkaar op kritische punten hebben tegengesproken. Een van die getuigen was overigens ex-president Charles Taylor van Liberia, die zelf ook het nodige heeft uit te leggen.

Daarnaast vindt het hof dat de Nationale Recherche, onder leiding van het OM, ook slecht werk heeft afgeleverd. Getuigenverklaringen zijn niet op waarheid getoetst, terwijl er voldoende aanleiding was om dat te doen. Ook ontlastende informatie is in het onderzoek genegeerd zijn. ‘Het hof is van oordeel dat aldus aan de waarheidsvinding ernstig tekort is gedaan.’

Kouwenhoven handelde rond het jaar 2000 in Liberia in tropisch hout. Hij wordt er ook van beschuldigd dat hij in wapens handelde in de door oorlog verscheurde West-Afrikaanse regio. Sinds daar een VN-troepenmacht is gestationeerd, worden verschillende betrokkenen voor een speciaal tribunaal gehoord.

Tot 2005 stond Kouwenhoven nog op nummer 470 in de Q500 met €47 miljoen, maar nadat zijn tegoeden, hangende de rechtszaak, waren bevroren raakte hij zijn notering kwijt. Als hij er nu weer vrij over kan beschikken, komt hij een miljoen tekort om de huidige ondergrens te halen.



OM blunderde in zaak Kouwenhoven

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

Seksslavin in Rotterdam

Vorige week deed een 21-jarige aangifte van prostitutie, opsluiting en verkrachting. Ze kwam huilend op blote voeten aan op het politiebureau aan om dit te melden. De twee verdachten zijn Bulgaarse mannen.

De jonge vrouw informeerde twee weken eerder in een café naar werk. Ze zou in de huishouding kunnen werken. Toen ze in de auto zat van de bemiddelaar, reed hij plotseling weg naar België! Ze probeerden haar te verkopen in Antwerpen.Uiteindelijk belandde de vrouw in Rotterdam en werd ze voor duizend euro verkocht als bijvrouw of 'seksslavin'. Omdat de politie te weinig bewijs kon verzamelen werd de aanklacht ingeperkt. Nu is alleen 'vrijheidsberoving' geeist tegen de verdachte. Daar staat vijftien maanden
celstraf op.

Dit is toch wel verbazingwekkend gezien artikel 282a uit het wetboek van strafrecht

Uit het wetboek van Strafrecht:
Titel XVIII. Misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid
Artikel 282a
1
"Hij die opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid berooft of beroofd houdt met het oogmerk een ander te dwingen iets te doen of niet te doen wordt als schuldig aan gijzeling gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vijftien jaren of geldboete van de vijfde categorie."

------------------
Vrijheidsberoving zonder dat iemand tot bepaalde handelingen gedwongen wordt, valt onder artikel 282 en wordt gestraft met een straf van max 8 jaar

Wellicht had de politie wat harder moeten lopen om bewijs te verzamelen.

Vorige maand werden ook al 2 Bulgaren in Friesland aangehouden wegens Vrijheidsberoving en gedwongen prostitutie van 5 vrouwen

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

De A12 moorden: moordenaars vrij, onschuldige levenslang vast

Op 8 augustus 2006 wordt de 44 jarige Aldo (Alduino) Gianotta door de rechtbank in Utrecht tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld voor het opdrachtgeven tot de moord op 2 Braziliaanse drusmokkelaars, een zaak die bekend staat als de A12 moorden. Is Aldo Gianotta echter wel schuldig? De bewijzen zijn flinterdun en de veroordeling berust eigenlijk alleen maar gebaseerd op 1 verklaring en het niet onbesproken verleden van de verdachte.

In februari 2002 ontdekten medewerkers van de plantsoenendienst de lichamen van de Brazilianen onder aan het talud langs de snelweg A12 bij Woerden. Het tweetal was van dichtbij door het hoofd geschoten.

Filippo Cerfeda

De politie kwam Gianotta op het spoor nadat in 2003 de Italiaanse maffiabaas Cerfeda in Ridderkerk was aangehouden. Cerfeda bekende in Italië vijftien moorden en vertelde dat hij samen met G. de twee Brazilianen had laten vermoorden om ze 20 kilo cocaïne afhandig te maken. Ook de daadwerkelijke schutters legden in Italië belastende verklaringen af.

Volgens Gianotta is alleen Cerfeda de opdrachtgever en was hij van tevoren niet op de hoogte van de moordplannen. Cerfeda zou hem hebben bedreigd en zijn restaurant in Amsterdam hebben gebruikt als uitvalsbasis.
“In Italië is het wel heel lucratief om kroongetuige te worden”, vertelt advocaat Geertjan van Oosten, die samen met Willem Anker de Amstelveense restauranthouder Aldo Gianotta verdedigt en begin september in Lecce was om getuigen te horen. “Er is nu al besloten dat Cerfeda, die zestien moorden heeft bekend, maximaal dertig jaar gevangenisstraf krijgt. Daarvan hoeft hij maar een kwart, 7.5 jaar dus, in de gevangenis door te brengen. De rest is huisarrest. Dan komen er hooguit eens per dag twee carabinieri langs om even een handje te schudden. Easy.” En dan te bedenken dat hun cliënt, Aldo Gianotta, op grond van de verklaringen van Cerfeda levenslang aan zijn broek kreeg.

Aldo is 21 april 2008 vrijgesproken

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

Vrijspraak in Hilvarenbeekse moordzaak

Het gerechtshof in Den Bosch heeft de 30-jarige M.R. uit Valkenswaard maandag vrijgesproken van betrokkenheid bij de viervoudige moord in Hilvarenbeek in 1998.
Tegen hem was 18 jaar gevangenisstraf geëist. De man werd er onder andere van verdacht op 16 juli 1998 betrokken te zijn geweest bij een schietpartij in Hilvarenbeek. Hierbij zijn naast twee aanvankelijke slachtoffers, ook twee toevallige passanten van het leven beroofd. Zij waren vermoedelijk getuige van de moord.

Het openbaar ministerie had het bewijs hoofdzakelijk gebaseerd op verklaringen van één getuige en op resultaten van DNA-onderzoek.

Het hof stelt vast dat de getuigenverklaringen in deze zaak niet consistent zijn afgelegd. De verklaringen zijn gaandeweg gewijzigd en innerlijk tegenstrijdig, waardoor ze niet voldoende betrouwbaar zijn voor het bewijs, aldus het hof.

Verder wijst het OM op de aanwezigheid van een haar van de verdachte in elk van de twee auto’s waarin de slachtoffers hebben gezeten. Het gerechtshof vindt dit bewijs eveneens ontoereikend, omdat niet volledig kan worden uitgesloten dat de haren op een andere manier in de auto’s terecht zijn gekomen dan door de aanwezigheid van de verdachte.

Bij gebrek aan toereikend overig bewijsmateriaal is het hof er onvoldoende van overtuigd geraakt dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan en heeft hem daarom vrijgesproken.

De rechtbank sprak hem op 30 mei 2006 eveneens vrij. Door de vrijspraak blijft de dood van de Maastrichtse drugsbazen Nico van Golde en Rinus de Boer en de broers Frank en Polle Taminiau (18 en 20 jaar) zonder veroordeling.

De twee vermoedelijke daders zijn overleden. P.V. werd tijdens een schietpartij in Den Bosch in januari 1999 vermoord. B.H. pleegde in 2003 uit wroeging zelfmoord.


Het hele vonnis vind je hier

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

zaterdag 8 maart 2008

Natalee Holloway

De zaak Natalee Holloway (zie ook het uitgebreid dossier), hoe triest ook, heeft al wel pittige televisie opgeleverd.
Beweerde Peter Rudolp de Vries al vóór zijn avondvullende uitzending dat de zaak was opgelost, in de praktijk blijkt niets minder waar.
In de uitzending van Pauw & Witteman van 15 februari 2008, zitten advocaat Gerard Spong en de Vries en bespreken de undercover actie van Peter de Vries. Spong beweert dat er helemaal geen bekentenis is, waarop de Vries - zichtbaar geirriteerd- een persoonlijke aanval op Spong doet, die hij er van beschuldigd zijn vak niet te kennen. Spong dient de Vries zodanig van repliek dat hij er stil van wordt. Pauw en Witteman proberen de zaak nog een beetje te redden, waarop Spong de laatste stoot toebrengt door te zeggen: "Ja als hij het hebben wil dan kan hij het krijgen". Mooie televisie.
De hele uitzending is hier te zien.

Hoe zuiver is eigenlijk de montage van het beeld en geluidmateriaal van de undercover actie. Natuurlijk moet er bij vele uren videomateriaal een keuze gemaakt worden en de scenes aan elkaar worden gemonteerd, maar in hoeverre is hier gesjoemeld op een manier die Dr Phil slechts een kleine jongen doet zijn. (Dr. Phil heeft een geluidsopname van de Kalpoe broers dusdanig laten verknippen dat het 'we didn't rape her' veranderde in 'we did rape her'. Eerder beweerde Dr. Phil ook al dat Natalee Holloway als sexslavin in Latijns-Amerika gevangen gehouden werd.)
Een beeld- en geluidstechnicus heeft de banden geanalyseerd en komt toch tot wat schokkende conclusies (Deze hyves pagina bestaat inmiddels niet meer. Naar vervanging wordt gezocht).

De zaak wordt nog mooier als eind februari 2008, Patrick van der Eem geinterviewd wordt door de TV zender TeleAruba voor het programma Un Dia den Bida (Een Dag uit het Leven) van presentator Poentje Castro. Na het interview laat Poentje de camera nog even doorlopen en Patrick, die zich onbespied waant, doet een aantal onthullingen, bijvoorbeeld dat hij Joran al veel langer kent dan de 7 maanden die hij in de uitzending van de Vries had genoemd. Ook zegt hij te weten wie Joran 'geholpen' zou hebben, zou hij Nederlandse politieagenten hebben omgekocht om Van der Sloot te laten afluisteren en zegt hij de familie van der Sloot 'kapot' te willen maken.



Klik hierboven of zie de video hier. De vertaling vindt je hier.

In RTL Boulevard bagatelliseert Peter de Vries deze onthulling door te zeggen dat het natuurlijk 'verkeerd vertaald' is. Van der Eem beweert later dat het is omdat zijn papiamento 'niet zo goed is'. Daar is in de video echter niets van te merken.

Dat is echter niet het enige wat Patrick doet. Hij belt namelijk Poentje Castro op om hem met de dood te bedreigen. Dat is onverstandig omdat Poentje de telefoon op speaker zet en er ca. 15 mensen mee luisteren naar de bedreigingen die Patrick uit. Eerder zou hij de familie van der Sloot al bedreigd hebben.

Op 5 maart is Patrick, samen met Beth Twitty, Peter de Vries en ook Moskowitz in de show van Jensen. Bravoureachtig stelt hij voor om Joran 'even te bellen'. Hij doet dat en Joran neemt op. Dat is vreemd. Het lijkt onwaarschijnlijk dat Joran - die ondergedoken zou zitten- een binnenkomend gesprek van Patrick zou beantwoorden, het is ook raar dat Patrick nog steeds het nummer van Joran heeft. Het lijkt toch te verwachten dat Joran na de uitzending van de Vries en de daarmee aangewakkerde volkswoede, niet nog steeds zijn zelfde SIM card zou gebruiken.

Waarom heeft Peter de Vries moeder Beth niet gevraagd naar het verhaal dat zij zou liegen over haar aankomsttijd op Aruba, of naar die posters met een lokaalnummer, die zij al klaar heeft, in haar ambulancevliegtuig, al was het enkel maar om twijfel daaromtrent uit de wereld te helpen. Waarom niet gevraagd naar de verklaringen van Twitty elke keer weer dat er is gevraagd of Natalee epiletische is terwijl in de offciele vragenlijsten die door hun zelf zijn getekend niet een keer die vraag staat.

Waarom niet de telefoon waarmee Joran gebeld zou hebben gecheckt? Er kunnen geen lokale gesprekken mee gevoerd worden. Peter's bewering (nadat hij van de schrik was bekomen), was dat 'Daury' mogelijk een Nederlands mobielnummer had en dat dat met deze telefoon gebeld kon worden. Mogelijk (maar onwaarschijnlijk) maar dan nog kan de telefoon alleen met een creditcard gebruikt worden en dat had gecontroleerd moeten worden.

Waarom niet? Omdat dat feiten zijn die enkel afleiden van Peter's waarheid.

links:
Joran, the never ending story
Joran, Peter de Vries en andere dingen
FBI werkte politieonderzoek tegen (op Amigoe.com)
Waarom Joran niet wordt aangehouden
Moeder wilde afkickverleden Natalee Holloway verbergen: 17 november 2007
‘Bekentenis was nep’: 2 februari 2008
Infiltrant Van der Eem op Aruba voor boek: 18 februari 2008


De bewuste telefooncel

Dat Joran van der Sloot (voorlopig) niet wordt aangehouden lag al een beetje voor de hand. Ook Peter R. de Vries wist dat dit stond te gebeuren en daarom begrijp ik zijn column niet. Hij schrijft dat de beslissing van het gerechtshof niet uit te leggen valt aan de nabestaanden van Natalee Holloway.
Dat is waar. Maar die teleurstelling zou wellicht minder heftig zijn geweest als in de uitzending van De Vries niet zo stellig de indruk was gewekt dat alles zo’n beetje in kannen en kruiken was. Want dat is het dus niet. Joran zijn uitspraken hebben juridisch (nog) geen consequenties en eigenlijk zijn er nu nog meer vragen dan vóór de geruchtmakende uitzending. Wie was zijn helper? Wás er wel een helper? Hoeveel Daury’s zijn er nu eigenlijk? Hoe zit het met die telefooncel bij het hotel? Wat is er met Jorans schoenen gebeurd? Smokkelde pa Van der Sloot nu wel of niet een mobieltje het huis van bewaring binnen? Hoe kan Joran de toch wel behoorlijke afstand van het strand naar zijn ouderlijk huis in een kwartier hebben afgelegd?

Samenvatting van de zaak in P&W fragmenten:

OK, om het af te leren, nog een leuke spoof van Rayman is Laat:

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

vrijdag 7 maart 2008

Levenslang voor moord op Louis Sévèke

Marcel Teunissen
MartinusHendrikusT
Marcel Hendrikus Teunissen (39) uit Rotterdam moet levenslang de gevangenis in voor de moord op de Nijmeegse kraker Louis Sévèke (41), heeft de rechtbank in Arnhem vrijdag bepaald.

Daarmee volgt de rechtbank de eis van het Openbaar Ministerie.

Volgens de rechtbank is de kans op herhaling van ernstige misdrijven als Teunissen terugkeert in de maatschappij zo groot, dat opleggen van een levenslange gevangenisstraf 'onontkoombaar' is.

De rechtbank wijst er op dat er vanwege het 'onpeilbare karakter' van Teunissen ernstig rekening mee moet worden gehouden dat hij opnieuw een zwaar misdrijf zal plegen.

Teunissen is behalve voor de moord op Seveke ook veroordeeld voor zeven bankovervallen, vier bomaanslagen en een poging daartoe.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

donderdag 6 maart 2008

Henk van Dijk krijgt 30 jaar en TBS voor moord en verkrachting van Suzanne Wisman

Het Hof in Leeuwarden heeft Henk van Dijk (45) uit Nieuw-Buinen. in hoger beroep veroordeeld tot 30 jaar en TBS voor de moord, vrijheidsberoving en meervoudige verkrachting van Suzanne Wisman. Eerder nog (6 juli 2007) had de rechtbank in Assen hem tot 20 jaar en TBS veroordeeld.

Op 12 december 2006 sleurt van Dijk op de Valtherdijk in Valthermond de toen 12 jarige Suzanne Wisman uit 2e Exloërmond in zijn camper, waar hij haar verkracht en mishandeld. Wegens ruimtegebrek neemt hij haar mee naar buiten en verkracht en mishandeld hij haar weer. Hij sleurt haar dan weer mee tot de camper, stapt in en rijdt tegen haar aan. Vervolgens rijdt hij over haar heen, schakelt in zijn achteruit en rijdt nogmaals over haar heen. Suzanne Wisman komt hierdoor te overlijden.


Documentaire van RTV Drenthe over de zaak Suzanne Wisman Netwerk over Henk van Dijk: interview met andere slachtoffers









Grotere kaart weergeven

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

dinsdag 4 maart 2008

5 jaar cel voor Afghaan die 15 jarige jongen neerstak

Een 41-jarige uit Afghanistan gevluchte man is door voor de Alkmaarse rechtbank veroordeeld tot 5 jaar gevangenisstraf wegens het neersteken van het vriendje van zijn dochter. De officier had op 19 feb 8 jaar geëist wegens poging tot moord. De rechtbank vond poging tot moord niet bewezen en veroordeelde hem voor poging tot doodslag. Het herhalingsrisico wordt groot geacht.

De Afghaan wandelde op 5 november in Bergen langs het huis van de buren, waar zijn 14-jarige dochter zat op te passen. Tot zijn verbazing zag hij niet één maar twee silhouetten.
Toen hij poolshoogte ging nemen, zag hij dat zijn dochter samen met een jongen op de bank televisie zat te kijken. Hij begreep dat dit de 15-jarige jongen moest zijn, met wie ze al geruime tijd omging, tegen het uitdrukkelijke verbod van haar ouders in. Hij stoof het huis binnen en stak de jongen drie keer met een mes.

Het slachtoffer vluchtte het huis uit en fietste in paniek naar zijn woonplaats Alkmaar. Halverwege viel hij echter bewusteloos van zijn fiets. Voorbijgangers redden de jongen door snel een ambulance te bellen. In het ziekenhuis bleek hij onder andere een levensbedreigende spannings-klaplong te hebben

Volgens de officier van Justitie was er sprake van een poging tot moord. De Afghaan verklaarde ''alle controle'' te hebben verloren. ''Het is vanuit mijn cultuur voor mij on-acceptabel dat mijn dochter op deze manier met een jongen is'', verklaarde hij.

De officier van Justitie had er weinig boodschap aan. Volgens hem moet middels de hoge strafeis duidelijk worden dat de Nederlandse samenleving dit soort gedrag niet accepteert.

De advocaat van de verdachte vond de eis buitensporig hoog. Hij wees op de psychosomatische klachten die de in 1997 met zijn gezin uit Afghanistan gevluchte man heeft. De verdachte verklaarde zelf dat het niet meer zou gebeuren. Ook al niet omdat zijn dochter volgens hem beseft dat ze fout bezig is geweest en geen relatie meer zonder toestemming van haar ouders zal aangaan.


Uitspraak

4-3-2008

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook