OM niet in beroep tegen vrijspraak Duitse militair voor dood baby

Het Openbaar Ministerie gaat niet in hoger beroep tegen de vrijspraak van een 32-jarige Duitse militair wegens de dood van haar baby, aldus een woordvoerder van justitie in Maastricht vandaag.
Tijdens de rechtszaak tegen de vrouw eiste het OM nog drie jaar gevangenisstraf.
Volgens het OM doodde de Duitse militaire haar kind omdat ze zich schaamde voor haar zwangerschap en ze het kind niet wilde hebben. De vrouw had het kindje in een koelkast op de NAVO-basis in Brunssum verstopt waar het in 2006 werd gevonden.
De rechtbank kwam tot vrijspraak, omdat niet is vastgesteld hoe de baby om het leven is gekomen en of de dood de moeder te verwijten was. De mogelijkheid bestaat dat het kind al dood was toen het ter wereld kwam, aldus de rechter.
Vreemd, het OM had toch op zijn minst 2 jaar kunnen eisen voor het wegwerken van een lijk.

Celstraf in grote zedenzaak

De rechtbank in Breda heeft dinsdag de 21-jarige C.B. uit Etten-Leur veroordeeld tot vier jaar cel en TBS met dwangverpleging wegens verkrachting van en ontucht met veertien meisjes en vrouwen. De meeste slachtoffers waren destijds minderjarig.

Ook acht de rechtbank bewezen dat B. zijn toenmalige vriendin heeft mishandeld. Het Openbaar Ministerie (OM) eiste twee weken geleden zes jaar cel en tbs met dwangverpleging.

De straf viel lager uit omdat volgens de rechtbank niet elk feit bewezen verklaard kan worden. Het is geregeld voorgekomen dat een slachtoffer op cruciale momenten alleen was met B., zodat er geen getuigen waren.

De rechtbank achtte in veel gevallen wél bewezen dat B. geweld heeft gebruikt om de meisjes tot seks te dwingen. Zo heeft hij enkelen van hen met een riem geslagen, een mes op de keel gezet of zijn vingers in hun ogen gedrukt. Sommige slachtoffers verklaarden dat hij brandende sigarettenpeuken op hun huid drukte of dreigde met een gloeiend tosti-ijzer. Bij één meisje zou hij bierflesjes op haar hoofd hebben stukgeslagen.

B. verklaarde tijdens de zitting dat de meisjes vrijwillig seks met hem hadden. Hij wilde uit frustratie over het stuklopen van zijn relatie met zoveel mogelijk meisjes naar bed. Volgens officier van justitie Jolanda van Aken ging hij daarbij te werk als een loverboy. Hij versierde de meisjes met gladde praatjes, maar zodra ze niet precies deden wat hij wilde, vielen er klappen.

Bijna een jaar geleden werd B. opgepakt, nadat drie slachtoffers aangifte hadden gedaan. Toen de politie de zaak in de openbaarheid bracht, deden nog meer meisjes aangifte, in totaal 35.

Volgens deskundigen heeft de man een beginnende persoonlijkheidsstoornis en is hij daardoor verminderd toerekeningsvatbaar. De kans op herhaling zou groot zijn, omdat de man een grote behoefte heeft aan aandacht en bewondering van vrouwen.

Celstraf voor drugsmokkel voor Brassband

Vier leden van de Surinaamse brassband Parbo zijn vandaag door de rechtbank in Haarlem veroordeeld tot een gevangenisstraf van achttien maanden. Dit is conform de eis. De rechtbank hield de zaken tegen drie andere verdachten twee weken geleden aan.

Volgens de rechtbank vormde de band een dekmantel voor drugssmokkel. De bandleden hebben zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van de invoer van cocaïne. De groep werd op 29 maart op Schiphol aangehouden. Zeven bandleden hadden bolletjes met in totaal ruim 3,5 kilo cocaïne geslikt.

De bandleden, vier mannen en drie vrouwen, zijn 24 tot 31 jaar oud en reisden allemaal in uniform (te weten een Parbo truitje). Justitie ziet de 27-jarige Naomi D. als leidster van de band. De vrouw ontkent dit, maar andere bandleden hebben gezegd dat zij de reis van Paramaribo naar Nederland had geregeld.

De zaak van D. wordt later behandeld. De officier van justitie heeft al wel aangegeven tegen haar een hogere straf te eisen. De bandleden hebben toegegeven de bolletjes te hebben geslikt. Drie zeiden dit op eigen houtje te hebben gedaan. Ze wisten niet dat de anderen dit ook deden.

Inmiddels blijkt uit Suriname dat de 7 aangehouden en veroordeelde personen geen deel uit maken van de Parbo brassband, maar zich daar ten onrechte voor uitgeven.
Marlon Telting, PR-medewerker van Parbo Brouwerij in Suriname bevestigt dat alle leden van de Parbo Brassband op dit moment in Suriname zijn. "We waren wel van plan om de band naar Nederland te sturen, zodat ze konden meedoen met het Amsterdam Kwakoe Festival, maar daar heeft de band nu niet zoveel zin meer in." Ook de leidster van de brassband Danitsia Sahadewsing zegt de zeven niet te kennen.
Kwakoe festival manager Kenneth Renfrum vindt het een schande dat de naam van Parbo Brassband zo misbrukt wordt. "Ik ken de Parbo Brassband en ik weet dat ze dit soort dingen nooit zullen doen. We hopen dat de echte Parbo Brassband toch nog komt optreden op ons festival. Ze doen dit al jaren en het zou zonde zijn als ze het dit jaar niet doen. Parbo bier is één van onze sponsors".
Op 18 juni werden ook al 7 leden van de Surinaamse toneelgroep A Sa Go aangehouden op Schiphol voor drugsmokkel. Eén lid daarvan Jolanda Wassenaar - die geen bolletjes had geslikt- werd na enkele dagen (op 23 juni) vrijgelaten. De anderen met uitzondering van Johnny Sprokkelman werden later ook vrijgelaten nadat een scan aanwees dat zij geen bolletjes hadden geslikt.

4 jaar en TBS voor verkrachten jonge meisjes

De rechtbank in Breda heeft de 21-jarige verdachte B. uit Etten-Leur veroordeeld tot een gevangenisstraf van 4 jaren en tbs met dwangverpleging. De vorderingen tot schadevergoeding van enkele slachtoffers zijn gedeeltelijk toegewezen.

De rechtbank heeft bewezen verklaard dat verdachte in de periode van 1 februari 2006 tot en met 12 juli 2007 in zijn huis in Etten-Leur 8 jonge meisjes heeft verkracht, met 6 meisjes onder de 16 ontucht heeft gepleegd en 1 jonge vrouw met wie hij 6 jaar een relatie heeft gehad, heeft mishandeld.

Verdachte heeft, kort nadat hij op zichzelf is gaan wonen, veel contacten gelegd met jonge meisjes en vriendinnengroepjes die hij bij hem thuis uitnodigde. In eerste instantie was verdachte heel vriendelijk en lief voor de meisjes maar al snel veranderde zijn gedrag. Hij werd agressief tegen de meisjes, hij gebruikte veel geweld en bedreigde de meisjes ook met geweld. Onder die omstandigheden heeft verdachte seks gehad met veel jonge meisjes. Doordat B. richting de meisjes dreigde met geweld tegen hun familie durfden zij vaak geen nee meer te zeggen en zijn zij ook steeds weer teruggegaan naar het huis van verdachte.

De raadsman van B. heeft ter zitting de rechtbank gevraagd op B het minderjarigenstrafrecht toe te passen. De rechtbank is daarin niet meegegaan wegens de persoon van de - meerderjarige – B. en de omstandigheden, waaronder de delicten werden gepleegd.

De rechtbank neemt het verdachte heel erg kwalijk dat hij zijn eigen behoeftebevrediging telkens voorop heeft gesteld en nooit eens heeft gedacht wat het voor de meisjes betekende. Verder rekent de rechtbank het verdachte zwaar aan dat hij vaak onbeschermde seks met de meisjes heeft gehad en hen heeft blootgesteld aan seksueel overdraagbare aandoeningen.
Dat laatste is natuurlijk een onzin argument als hij zelf vrij was van SOA's. Het zou de rechter gepast hebben om hem de kans op zwangerschap zwaar aan te rekenen. Dat trekt een veel grotere wissel op de toekomst en de psyche van een meisje onder de 16.

Het zou de officier niet msstaan hebben als hij ook vrijheidsberoving en bedreiging ten laste had gelegd

U claimt bij uw reisverzekering? het OM rekent even met u af!

Het principe onschuldig tot het tegendeel is bewezen verandert meer en meer in: bewijs maar dat u onschuldig bent. Zo ook in de wereld vand e reisverzekeringen. In een proef van het Verbond voor Verzekeraars en het Openbaar Ministerie kregen verdachten van fraude een acceptgiro van het OM thuisgestuurd. De opgelegde boete was 2 x het gefraudeerde bedrag. In ongeveer 80% van de gevallen betaalden de ' fraudeurs'. Het verbond wil de proef nu in beleid omzetten.

80% is natuurlijk wel veel, maar wat van de 20% die niet betaalden? Moesten die naar de rechter? Kregen die uiteindelijk nog het geclaimde bedrag. Er is ook geen enkele duidelijheid over wat een verdachte claim zou zijn. Als dit eenmaal beleid is, gesteund door het OM, dan wordt het voor de verzekeringen wel erg makkelijk om alle onplezierige (te dure) claims af te wijzen en te laten beboeten.

Lubanga voorlopig nog in hechtenis

Het International Criminal Court (ICC) besloot vandaag dat Thomas Lubanga, verdacht van oorlogsmisdaden in de Congo voorlopig in hechtenis zal blijven, hangende de finale beslissing op een beroep van de aanklagers tegen het bevel dat hij zou moeten worden vrijgelaten.

Vorige week heeft het ICC de vrijlating van militie leider Lubanga bevolen omdat de aanklagers bewijs achter hielden, maar zij zegt nu dat Lubanga in hechtenis blijft totdat het beroep is afgehandeld. De aanklagers hebben dit op 2 juli ingediend.

De rechters zeiden afgelopen week dat zij rekening hadden gehouden met de vrees van zijn voormalige beweerde slachtoffers die hebben gewaarschuwd dat zijn vrijlating een 'fire ball' kon ontsteken in Congo's kwetsbare Ituri regio.

Experts schatten dat in 10 jaar oorlog ca 5.4 miljoen mensen zijn omgekomen, voornamelijk door honger en ziekte.

Het proces tegen Lubanga had moeten beginnen op 23Juni.

Het is verwerpelijk dat in de vrijlating van Lubanga klaarblijkelijk dreigementen van zijn tegenstanders een rol spelen. Het is voorts verwerpelijk dat de aanklagers bewijs achterhouden dat mogelijk naar zijn onschuld kan wijzen. Het achterhouden van bewijs is omdat de aanklagers dit van de bron niet zouden 'mogen' openbaren.

Elke gewone burger wordt gewoon gegijzeld als hij zijn bronnen wil beschermen of bewijzen achter houdt. In het statuut van Rome, artikel 54(3)(e), is echter bepaald dat als het verzamelde materiaal in een process wordt gebruikt, de aanklager toestemming moet vragen aan de bron van de informatie, ook als het gaat om ontlastend bewijs. Dit om te voorkomen dat zo'n bron gevaar zou lopen. Een belachelijke regel die er toe kan lijden dat er overweldigend bewijs van iemands onschuld in bezit van de aanklager kan zijn, hij dit niet aan de verdediging mag geven, en gewoon doorgaat met het proces op basis van bijvoorbeeld minimaal belastend bewijs. Het ICC zet zich hiermee eigenlijk buitenspel wat betreft een faire rechtsgang of zelfs maar een begrijpelijke rechtsgang.

Update:
Op 21 oktober 2008 heeft het hof van beroep het beroep van de aanklager (tegen de vrijlating) afgewezen. Tevens echter draaide het Hof de beslissing van de rechtbank om Thomas Lubanga vrij te laten terug en verwees de zaak terug naar de rechtbank. Deze moet nu opnieuw een beslissing nemen over de vrijlating van Lubanga, eventueel met voorwaarden, waarbij alle rekening moet worden gehouden met alle factoren. Eigenlijk niet meer dan een wollige beslissing die zegt, "Je moet de beslissing heroverwegen".

Op 18 November heeft de rechtbank besloten dat het proces tegen Thomas Lubanga door gaat