zondag 2 november 2008

Criminelen zwaarder straffen

radbraken Nu de economie terugloopt speelt de Tweede Kamer graag in op onderbuikgevoelens. Bijkomend voordeel is dat zo wellicht ook de PVV wat wind uit de zeilen wordt genomen. Daarom heeft De Tweede Kamer plannen om criminelen zwaarder te straffen.

De fracties van CDA, PvdA en VVD zullen hun voorstellen komende week presenteren tijdens een debat over de begroting van het ministerie van Justitie. Oppositiepartij VVD vindt dat sommige misdrijven zwaarder bestraft moeten worden, omdat Nederlanders anders hun vertrouwen in de rechtsstaat verliezen. Tweede Kamerlid Fred Teeven noemt als voorbeeld kinderporno. Hij wil de strafmaat voor dit kindermisbruik verdubbelen. Het is leuk dat Teeven dit voorbeeld noemt. Hoe verwerpelijk het bezit van kinderporno ook moge zijn, de strafmaat hiervoor is natuurlijk niet wat de Nederlander zijn vertrouwen in justitie doet verliezen. Wat hier eerder toe bijdraagt is dat een Tonino en een Fernhout, waarbij grote hoeveelheden kinderporno worden aangetroffen niet vervolgd of veroordeeld worden, terwijl iemand als Carl Nooten, die alleen nog wat thumbnails van weggegooide kinderporno fotos in zijn cache had staan wel.

Daarnaast hopen de liberalen snel een einde te maken aan de praktijk waarin strafzaken stuklopen op vormfouten. Teeven vindt het volstrekt onaanvaardbaar dat het Openbaar Ministerie (OM) recent twee verdachten van een gewapende overval op een Amsterdamse discotheek moest laten gaan omdat hun strafdossier was zoekgeraakt. Ool dat is een merkwaardig feit: Het OM gaat in de serieuze fout en dan moet de wet maar veranderd worden. Er is bovendien een goede reden dat de wetgever bepaald heeft dat het proces van de oorspronkelijke stukken gevoerd kan worden. Dat is enige garantie dat zaken niet vervalst kunnen worden. Wat volgt? Het DNA is zoekgeraakt? Nou ja dan maar geen kans op heronderzoek? Het zou Teeven sieren dat hij diepgaand onderzoek em harde sancties tegen het OM zou eisen, maar ja, zijn ex-collega's he, dan wil je wel wat door de vingers zien.

De regeringspartij PvdA zal het begrotingsdebat dinsdag en woensdag ook aangrijpen om over straffen te spreken. Kamerlid Ton Heerts wil dat het voorwaardelijke deel van een straf wordt opgerekt. Hij ziet liever dat een veroordeelde na zijn celstraf nog twee jaar voorwaardelijk krijgt dan één. Je wordt dan na het uitzitten van je straf langer gevolgd. Dat geeft meer ruimte voor een persoonsgerichte aanpak met cursussen of gedragsbeïnvloeding, aldus Heerts. En de voorwaardelijke straf blijft als een zwaard van Damocles boven het hoofd hangen. Je bedenkt je wel voordat je nog eens de fout in gaat. Kamerlid Sybrand van Haersma Buma heeft eveneens vragen over de strafmaat in Nederland. Hij zal namens coalitiefractie CDA een onderzoek vragen waarin minister Ernst Hirsch Ballin de straffen in Nederland vergelijkt met die in het buitenland. Dat onderzoek mag niet vrijblijvend zijn. "Als blijkt dat straffen in Nederland lager liggen dan in andere Europese landen en de Verenigde Staten, dan moet onze strafmaat omhoog", vindt Van Haersma Buma. "Criminaliteit is tegenwoordig internationaal en we moeten ervoor zorgen dat Nederland geen walhalla wordt voor criminelen." Mooi gezegd, maar wellicht zou het dan beter geweest zijn om de ongebreidelde immigratie van kansarmen tegen te gaan. Het aanhalen van de strenge straffen in Amerika is natuurlijk mooi, maar daar zit inmiddels 1% van de bevolking in de gevangenis. Je moet je natuurlijk afvragen of dat is wat je als samenleving wilt.  Laten we dan ook eens kijken naar het feit dat in de USA ook rechters, officieren van justitie en ministers en desnoods zelfs het staatshoofd vervolgd kunnen worden en dat dit ook daadwerkelijk gebeurt.

Het CDA wil dat het onderzoek niet alleen kijkt naar de hoogte van straffen, maar ook naar de uitvoering ervan. In sommige landen krijgen mensen wel een hoge straf, maar zitten ze maar een klein deel daadwerkelijk uit.

Van lange gevangenisstraffen is nog nooit iemand beter geworden. Desondanks lijkt onze regering meer en meer te voelen voor repressie, terwijl  er voor preventie gewoonlijk geen cent is. Een plek voor jongeren om te spelen of bezig te zijn voorkomt al een hoop ellende. Langer onderwijs brengt de criminaliteit naar beneden. Daar is echter allemaal geen geld voor. Keiharde repressie van boeven helpt ook niet. Je plaatst steeds meer mensen buiten de maatschappij, waardoor deze uiteindelijk weinig meer op hebben met deze maatschappij. Strengere straffen maken het enkel aanlokkelijker om koste wat kost uit handen van justitie te blijven. Vermoord een getuige dan desnoods maar en schiet de agent die je aan wil houden maar dood. Dat zal het resultaat worden.

Wellicht zou er al veel goeds gebeuren met het vertrouwen van de bevolking in de rechtsstaat als de politie een keer van haar luie reet afkwam als je aangifte wilt doen en dat politie en officieren van justitie die moedwillig een onschuldige de bak in laten gaan, voor hun daden verantwoordelijk worden gehouden.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

zaterdag 1 november 2008

Brute verkrachting en beroving op straat in Amsterdam

Een 26 jarige vrouw is afgelopen week in Amsterdam op straat bruut verkracht en beroofd. Ondanks het feit dat er veel mensen op straat waren, lukte het haar niet om aandacht te trekken van voorbijgangers.

Video

De vrouw liep in de nacht van dinsdag 28 op woensdag 29 oktober rond twee uur vanaf het Koningsplein in de richting van de Nieuwe Spiegelstraat. Ze werd aangesproken door een man die gebrekkig sprak in een soort combinatie van Nederlands, Engels en woorden uit een taal die zij niet herkende. De vrouw dacht eerst dat hij sigaretten wilde, maar dat was absoluut niet het geval. Hij wilde haar zwarte tas en beroofde haar daarvan. En die beroving was slechts het begin van de ellende.

Kort daarop probeerde hij de vrouw te verkrachten op de Heerengracht, maar dat lukt niet. Toen nam hij haar mee in de richting van de Leidsestraat. Nog steeds op de Heerengracht. Daar lukt het hem wel om haar te verkrachten. Je zou denken dat de man er vandoor zou gaan, maar dit is niet het geval. Hij hield haar stevig vast, bedreigde haar en nam haar lopend mee richting Leidsegracht, door de Leidsestraat en naar het Leidseplein waar bij de geldautomaten geld van de rekening van de vrouw werd gehaald en zij vervolgens kans ziet te ontsnappen. De vrouw is dus beroofd en verkracht op de Heerengracht. De dader dwingt haar vervolgens mee te lopen. Eerst naar de Leidsegracht waar de man een taxi wil nemen. Hij roept daar een taxichauffeur aan of maakt hem met wenken duidelijk dat hij mee wil rijden. De taxirit komt niet tot stand, maar het spreekt voor zich dat de politie de chauffeur graag wil spreken. De verkrachter en zijn slachtoffer lopen vervolgen terug naar de Leidsestraat om die door te lopen naar het Leidseplein.

Daar werd met de pas van de vrouw geld uit de muur gehaald, een bedrag van een paar 100 euro. Vervolgens weet de vrouw de dader van zich af te schudden. Ze klampt zich op niet mis te verstane wijze vast aan een groepje Engelse toeristen. Ze klemt zich letterlijk om een van hen heen en weet duidelijk te maken dat ze in ernstige nood zit. De dader gaat er dan vandoor en de toeristen brengen het slachtoffer naar een politiebureau. Uiteraard vraag je je af of de vrouw niet eerder kans zag iemand te alarmeren Ze wilde dat wel, maar het lukte niet. De man was te sterk en te dreigend.

De politie heeft ook nog informatie over de geroofde tas. Het gaat om een zwarte handtas ter grootte van en A-4 formaat met een gouden gesp in de vorm van een halve maan. Heeft u informatie over de misdrijven waarvan de vrouw het slachtoffer werd, zag u de dader en zijn slachtoffer die bewuste nacht in de Leidsebuurt of bent u de taxichauffeur die de twee moet hebben gezien op de Leidsegracht, bel dan met de zedenpolitie in Amsterdam op nummer 020 – 559 4700.

bruteverkrachting Van de dader (foto) is het volgende signalement bekend. Het gaat om een mediterraan type. Met een lengte van rond de 1 meter 70. Hij heeft een normaal postuur. En is behoorlijk sterk. Hij had kort donker haar. En droeg een kort donker jack met opvallend rechte steekzakken. Hij sprak gebrekkig Engels, Nederlands en een andere taal.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

'Moord Ilona Nemeth had had in een week opgelost kunnen zijn'

boek In het vandaag verschenen boek Moord zonder grenzen beschrijven de Utrechtse rechercheur Paul Hendriks en schrijver Jaap Kwadijk tot in detail hoe de lustmoord op Ilona Németh (34) uit Utrecht in twee lange jaren werd opgelost met compassie, creativiteit en een pitbullachtige vasthoudendheid.

Németh, werkzaam op het Hilversumse mediapark, verschijnt op vrijdag 16 juli 2004 niet op haar werk. Collega's zijn meteen ongerust, omdat de vrouw altijd stipt op tijd arriveert met de trein vanuit Utrecht Overvecht.

Paul Hendriks werkt al 29 jaar bij de politie en wordt als tactisch coördinator van de recherche direct ingeschakeld.

Er werken 160 mensen gedurende ruim 2 jaar aan de zaak. Het Iris-onderzoek, zoals de zaak zal worden gedoopt, gaat de staatskas 1,3 miljoen kosten. Volgens rechercheur Hendriks had de zaak echter al binnen een week opgelost kunnen zijn als het gevangenispersoneel iets beter had opgelet. Het grootscheepse onderzoek was volgens hem dan helemaal niet nodig geweest.

Het onderzoek begint routinematig: bewakingsbeelden van het mediapark worden bekeken, telefoongegevens bestudeerd, haar fietsroute uitgeplozen en haar appartement wordt doorzocht.

Maandenlang probeert het team de zaak op te lossen met behulp van getuigenoproepen, eindeloze buurtonderzoeken, sporenonderzoek op haar teruggevonden fiets, het overhoop halen van haar complete privé-leven, het uitpluizen van haar vriendenkring en zelfs met paragnosten.

Begin zomer 2005 wordt de zaak stopgezet, maar niet zonder nog één keer een wanhoopsoffensief via de media. Dat blijkt een gouden greep. Op de mediaberichten reageert een oude Utrechter, die zegt dat er op een vreemde plek is gegraven bij een sporthal aan de rand van het park aan de Van Brammendreef. Een jaar eerder, kort na Ilona's verdwijning. En warempel: twee lijkhonden beginnen te 'tekenen' op die plek, politievakterm voor snuffelen en blaffen.

Dan pas barst het rechercheonderzoek écht los: tot in de kleinste details beschrijft de rechercheur hoe het team langzaam tot de dader komt: stiekeme observaties van de begraafplaats en het herdenkingsmonument, het korrel voor korrel doorzoeken van het zand waarin de vrouw was gevonden. Zelfs een complete vijver wordt uitgebaggerd, met als resultaat: vijf gedumpte vuurwapens, enkele tientallen gedumpte kluizen, 52 portemonnees met bankpassen en ontelbare sleutels. Een verbluffend resultaat, maar niets heeft met Ilona te maken.

De politie duikt zelfs in de schimmige subcultuur van graffitispuiters, omdat bij het graf een vreemde tekst is gevonden. Maar liefst 560 mannen uit de buurt worden onder het vergrootglas gehouden. Complete woningen worden afgeluisterd, tolken werken volcontinu in ploegendienst.

Stapje voor stapje komen de rechercheurs dichterbij de marokkaan Amin M.,  veroordeeld voor vier jaar cel wegens een verkrachting in notabene hetzelfde park waar Ilona werd gevonden. Hij blijkt rond het moordtijdstip op proefverlof uit de gevangenis Veenhuizen. Het boek beschrijft hoe een val wordt opgezet om de lustmoordenaar, die inmiddels gevlucht was naar Marokko, te pakken en te laten veroordelen tot levenslang in Marokko.

Pijnlijk wordt beschreven hoe de recherche de zaak al na één weekje had kunnen oplossen, als bewakers van Veenhuizen maar wat scherper waren geweest, aldus de rechercheur. Amin M komt al vrij snel in beeld als verdachte en op vrijdag 23 juli 2004, precies één week na de vermissing, gaan twee rechercheurs naar de gevangenis Veenhuizen. De bewakers en de gevangenisleiding bleven erin volharden dat hen niets vreemds was opgevallen aan Amin M., die na de moord zich braaf meldde bij het einde van zijn 72 uur durende proefverlof."

En dat is raar, omdat Amin over zijn hele lichaam onder de krassen en de schrammen zat na zijn terugkeer in de bajes, bevestigt Omar K., een beroepscrimineel die veel optrok met Amin in de bajes. Iedereen had het gezien.

Later bevestigen ook familieleden dat Amin over zijn hele lichaam bloedde kort na de moord. "De armen en handen van Amin waren zwaar bebloed geweest; ze lagen helemaal open. Zijn gezicht zat vol schrammen. Zijn bovenlichaam zat onder de krassen en de schrammen", aldus de rechercheur.

Mogelijk wílde niemand in de bajes het zien. De gevangenisdirectie had namelijk voor het proefverlof advies gevraagd bij de politie Utrecht, zoals het procedureel hoort. De politie had nadrukkelijk negatief geadviseerd, maar dat advies had de bajesdirectie genegeerd en de poort geopend voor Amin.

Na zijn 72 uur verlof, terug in zijn cel, biechtte Amin aan zijn celgenoot op dat hij een vrouw met het slot van haar fiets had doodgeslagen. Omar K: "Amin vertelde dat de vrouw niet dood wilde en dat hij best wel hard moest slaan voordat ze niet meer bewoog." Veel medelijden had hij niet met de vrouw. "Hij had er alleen spijt van dat hij niet de vrouw had gepakt die vlak voor Ilona door het park had gefietst; die had er nog aantrekkelijker uitgezien."

Pas op 10 mei 2006 spreken rechercheurs met deze beroepscrimineel, die direct het gesprek begon met: "Zo, hebben jullie hem eindelijk". En dat verhaal had hij al binnen enkele dagen kunnen vertellen aan de rechercheurs als in Veenhuizen beter was opgelet.

'Moord zonder grenzen'. Hendriks, P. & Kwadijk J.; Vuyk & Co. B.V. Uitgevery. ISBN 9789079362035. € 12,95

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

vrijdag 31 oktober 2008

Godslastering geschrapt, oh nee, toch niet

De kamer heeft al enige tijd geleden gevraagd om het speciale artikel 147  over godslastering te schrappen uit het wetboek. Hirsch Ballin beloofde zich in de zaak te verdiepen. Vervolgens bleek uit een uitgelekte brief dat Hirsch Ballin eigenlijk de strafbaarheid van godslastering uit wilde breiden.

Nu wordt duidelijk hoe Ballin dit wil doen: aan de ene kant de kamer tevreden stellen maar aan de andere kant toch zijn gereformeerde wil doorzetten. Het kabinet bespreekt vrijdag een voorstel van minister Hirsch Ballin (CDA) van justitie.

Dit is wat het plan is: Het speciale artikel 147 over godslastering wordt uit het wetboek van strafrecht geschrapt. Dat betekent echter niet dat het 'uiten van smalende godslasteringen', zoals het misdrijf in het wetboek van strafrecht wordt omschreven, voortaan is toegestaan. Minister Hirsch Ballin wil dit namelijk onderbrengen in een ander artikel (artikel 137) uit het strafrecht. Dat artikel stelt straffen op beledigende uitlatingen over dan wel tegen een groep mensen op grond van hun ras, godsdienst of levensovertuiging, hun hetero- of homoseksuele gerichtheid of hun lichamelijke, psychische of verstandelijke handicap.

De minister wil in dat artikel nu ook regelen dat de bescherming tegen het 'krenken van iemands religieuze gevoelens gelijk is aan de bescherming voor iemand wiens niet op religie gebaseerde levensovertuiging wordt beledigd'.

Op zulke uitlatingen over mensen staat een celstraf van maximaal één jaar. Zijn de uitlatingen gedaan aan het adres van de genoemde groepen, dan is de maximum celstraf zes maanden. Tegen deze vergrijpen hangt nog aan het aanzetten van andere mensen tot haat en discriminatie jegens de eerder genoemde groepen. Op dat misdrijf staat ook maximaal een jaar cel.

Op smalende godslastering staat nu maximaal drie maanden cel. Wat de strafmaat wordt als het niet meer als apart delict in het wetboek van strafrecht staat opgenomen maar elders wordt ondergebracht is nog niet bekend, maar het valt te verwachten dat dat dan analoog aan wat artikel 137 nu definieert, ook een jaar of zes maanden wordt.

Probleem is natuurlijk wel dat met de uitbreiding van dat artikel iedereen zich in zijn levensovertuiglijke gevoelens gekrenkt kan voelen.

Mag een atheist -geconfronteerd met grefo's aan de deur die hem hel en verdoemenis preken als hij zich niet bekeerd- nu ook een aanklacht indienen regen de missionarissen zodra dit nieuwe artikel 137 van kracht wordt?

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

donderdag 30 oktober 2008

Agent geboeid met eigen handboeien | Dienstwapen gestolen

handcuffs60171 Het prestige van de politie in Amsterdam heeft weer een flinke deuk opgelopen. Werd vorige week bekend dat een agent was afgetuigd door 3 jongeren bij metro station Waterlooplein, vandaag (30 oktober) werd bekend dat vanmiddag een politieagent in het Erasmuspark in Amsterdam-West geboeid is met zijn eigen handboeien en van zijn dienstwapen beroofd

De agent was met een collega per auto afgekomen op een melding van een verdachte situatie in het park. De twee troffen twee mannen aan met een gestolen scooter. Een tweede politiewagen kwam ter plaatse toen een 22-jarige verdachte er vandoor ging.

Drie van de vier agenten zetten de achtervolging in en wisten hem verderop aan te houden. De andere verdachte zette ondertussen plotseling een vuurwapen tegen het hoofd van de in het park achtergebleven agent. Hij pakte het dienstwapen en de handboeien van de politieman af, en boeide de agent. Daarna maakte de verdachte zich uit de voeten.

De 32-jarige kon korte tijd later worden aangehouden toen hij een nabijgelegen coffeeshop verliet. Binnen trof de politie het gestolen dienstwapen en een ander vuurwapen aan. Ook werd daar een 20-jarige derde verdachte aangehouden.

Volgens de politie waren waren de eerste twee verdachten bekenden van de politie. De 22-jarige werd gezocht omdat hij niet was teruggekeerd van verlof uit een jeugdinrichting. De 32-jarige man werd gezocht voor wederrechtelijke vrijheidsberoving en oplichting.

Toen de twee werden gearresteerd, bleken ze in het bezit van attributen die kunnen worden gebruikt bij overvallen. De scooter was eerder op donderdagochtend gestolen.

De twee verdachten worden morgen  voorgeleid. De 20-jarige man die in de coffeeshop is opgepakt, is na verhoor heengezonden.

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook

Vrouw door ex-vriend vermoord op Curaçao

Op de parkeerplaats bij de Golden Market in Punda zijn donderdagmiddag twee doden gevonden in een auto. Het gaat om een man en een vrouw. Er is sprake van een crime passionel; na een ruzie zou de man een pistool hebben getrokken in de auto waarin zij zaten.

De vrouw is Hiskia de Haas (26), zij was werkzaam bij het Bureau voor Toerisme aan de Pietermaai. De familie van de vrouw was rond 15.00 uur vanmiddag aanwezig bij de plaats delict. Zeer geëmotioneerd bekeken zij de auto waar de schietpartij plaatsvond. De man is de 41-jarige Randy Cloteda. Een bekende van Cloteda die graag anoniem wil blijven: “Randy runde samen met zijn broer een electra installatiebedrijf. Hij stond bekend als een hele rustige, betrouwbare man.”

Cloteda, de ex-vriend van De Haas, zei donderdagmiddag dat hij met haar wilde praten. Daarop is Hiskia bij hem in de auto gestapt. Toen heeft hij haar doodgeschoten, om daarna zichzelf van het leven te beroven. In totaal zijn er drie schoten gelost. De moord zou iets na tweeën gepleegd zijn. De zwarte Toyota Corolla en de lichamen zijn meegenomen voor onderzoek

Plaats op NuJij Voeg toe aan Blig Facebook Facebook