Volgens de deskundigen van het PBC destijds is C. verslaafd aan amfetamine en heeft hij een narcistische persoonlijkheidsstoornis (dat laatste is overigens een standaard diagnose bij het PBC). Op de psychopathie-checklist scoort hij 21. Een gemiddeld mens scoort 0 tot 1. C. was volgens het PBC sterk ontoerekeningsvatbaar en de deskundigen adviseerden de rechtbank destijds dan ook om hem tbs met dwangverpleging op te leggen.
Psychiater R. Takkenkamp, die de verdachte toen eveneens onderzocht, vond C. slechts verminderd toerekeningsvatbaar, omdat hij constateerde dat de verdachte zijn stoornis deels nabootste. „Playing crazy", noemde Takkenkamp dat.
De officier van Justitie kon zich destijds vinden in het rapport van het PBC en eistte toen 12 jaar en TBS.
Op 16 februari 2006 werd hij door de rechtbank in Groningen echter veroordeeld tot 18 jaar gevangenisstraf en TBS.
Het gerechtshof in Leeuwarden zag de zaak anders. In hoger beroep werd Avi C. op 17 april 2007 veroordeeld wegens twee maal doodslag en een poging daartoe tot 18 jaar celstraf. Zonder tbs.
C. werd in april 2007 door het gerechtshof in Leeuwarden veroordeeld tot achttien jaar cel voor het doden van het 2-jarige zoontje en 4-jarige dochtertje van zijn vriendin Brigitte Abraham (destijds 33) in 2005. Na die veroordeling stapte C. naar de Hoge Raad. Die stelde dat hij door een psychose als gevolg van drugs mogelijk niet kon overzien wat hij deed. Als dat zo is kan hij ook niet voor doodslag worden veroordeeld. De Hoge Raad besloot dat het gerechtshof in Arnhem dit in een nieuwe behandeling van de zaak moet uitzoeken.
![]() |