Meisje vermoord op 't Zandje

De Surinaamse Maitrie Koeldiep (7) wordt vermoord gevonden onder een bos takken in het duingebied 't Zandje bij Den Haag, waar zij op schoolreisje was. Zij is -mogelijk met een heggeschaar- doodgestoken.

Update
De labiele plantsoenarbeider Harke J. (22) wordt gearresteerd en bekend verklaart in een vlaag van verstandsverbijstering 'iets kleins en iets bruins te hebben gestoken en geknepen'.

Ter zitting trekt de man de verklaring in, en volgens zijn advocaat Mr. Spong zou de dyslectische man door de politie op woorden zijn gevangen. Een ander vreemd aspect aan de zaak is dat de politie nooit enig bloed- of vezelspoor bij de verdachte heeft kunnen vinden, terwijl hij ruw op het meisje heeft moeten inhakken.

Harke J. wordt op 17 februari 1981 veroordeeld tot tbr (wat later tbs heet). In hoger beroep, bevestigt het Haagse hof bevestigt op 9 juni 1981 het vonnis van de rechtbank. Harke J. komt vervolgens voor behandeling terecht in de dr. H. van der Hoevenkliniek in Utrecht.

Begin 1984 bekent de psychotische broer van Harke J. plotseling de moord. Advocaat Spong begint een herzieningsprocedure bij de Hoge Raad, en op 28 februari 1984  hecht de Hoge Raad waarde aan de bekentenis van de psychotische broer van Harke J., en schorst met onmiddellijke ingang de tbr, en verwijst de zaak terug naar het hof in Amsterdam, waar de moord op Maitrie Koeldiep opnieuw moet worden behandeld. Harke J. die zo gevaarlijk was dat hij geboeid en met een broekstok werd afgeleverd, kon een moment later  zo het Paleis van Justitie uitwandelen.

Dat de verklaring van de broer op niets is gebaseerd, blijkt al enkele maanden later. De broer die in de Haagse Ursula-kliniek van zijn psychose herstelt, trekt zijn bekentenis in, waarop het Amsterdamse hof op 8 november 1984 oordeelt dat het eerste vonnis gehandhaafd moet blijven. De procureur-generaal uit bij die gelegenheid forse kritiek op de beslissing van de Hoge Raad, de voor kindermoord veroordeelde man te laten gaan op basis van een verklaring van een psychotische man, terwijl de inhoud van de verklaring niet overeenkomt met het aangeleverde feitenmateriaal.

Harke J. moet dus weer terug naar een tbr-kliniek, maar justitie onderneemt vooralsnog geen stappen. Advocaat Spong gaat namelijk tegen het vonnis van het hof in cassatie bij de Hoge Raad, en justitie wil geen tweede keer meemaken, dat ze een tbr-gestelde moet laten gaan. Eerst zekerheid, aldus een ambtenaar van justitie die zegt dat men op het departement de handelwijze van de Hoge Raad als 'bijna traumatisch' heeft ervaren.

Op 24 september 1985 verwerpt de Hoge Raad de cassatie van Spong, en niets staat de opname van Harke J. dan nog in de weg. Maar weer blijft het stil. Harke J. zit thuis feitelijk te wachten, totdat hij wordt opgehaald, zegt een hulpverlener, die hem in die tijd van dichtbij heeft meegemaakt. Maar justitie laat zich niet horen.

Pas begin december van dat jaar vraagt het ministerie de Amsterdamse procureur-generaal er zorg voor te dragen dat de man wordt overgebracht naar het selectiecentrum van justitie in Utrecht - tegenwoordig het dr. F. S. Meijersinstituut - waar moet worden bekeken voor welk type kliniek de terbeschikkinggestelde in aanmerking komt. Maar tussen Amsterdam - dat door tussenkomst van de Hoge raad formeel verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging van de TBR- maatregel - en Den Haag - dat de zaak feitelijk heeft behandeld - ontstaat een discussie, wie nu moet zorgen dat de plantsoenarbeider weer wordt opgenomen.

Justitie, ervan uitgaande dat de man zal worden opgenomen, vraagt op 11 december 1985 het selectiecentrum om een plaatsingsadvies voor de plantsoenarbeider. De geneesheer-directeur van het selectiecentrum stuurt op zijn beurt weer een brief aan de Haagse reclasseringsambtenaar A. Wagenaar-De Boer, die de voor kindermoord veroordeelde man de bijna twee jaar dat hij ten onrechte vrij is, heeft begeleid. De geneesheer-directeur vraagt Wagenaar-De Boer hoe het de man is vergaan.

Zij schrijft hem dat als de periode waarin de man in vrijheid was, een formeel proefverlof was geweest, er sprake is van een 'reuze geslaagd' verlof. De man is in die tijd ook niet in aanraking met justitie is geweest. Zònder dat het selectiecentrum de man heeft gezien of gesproken - laat staan psychiatrisch heeft onderzocht zoals justitie had verzocht - adviseert de geneesheer-directeur de man niet meer in een kliniek te plaatsen, maar zijn vrijheid om te zetten in een formeel proefverlof. En dit op basis van de waarneming van een reclasseringsmedewerker die geen oordeel kan en mag vellen over de psychische toestand waarin een tbr-patiënt verkeert.

Maar wat nog meer opvalt, is het feit dat het selectiecentrum voor het advies aan justitie géén contact heeft gezocht met de Utrechtse Van der Hoevenkliniek, die begin jaren tachtig immers met de behandeling van de man was begonnen, totdat hij moest worden vrijgelaten. Dan had J. R. Niemantsverdriet - toen medewerker, nu directielid - hebben kunnen meedelen, dat Harke J. 'beslist niet was afbehandeld' op het moment dat hij van de Hoge Raad mocht gaan.

De minister van justitie Korthals Altes - die verantwoordelijk is voor de tbr-gestelden - volgt begin 1986 het advies van het selectiecentrum en geeft toestemming voor een formeel proefverlof.

Eind maart 1986 dreigt de tbr van Harke J. af te lopen. De Haagse procureur-generaal mr. H. Feber vordert verlenging en die wordt voor de duur van één jaar toegewezen. Het jaar daarop staat Feber weer bij de rechter, en al mag hij zich niet bemoeien met de vraag of de man in een inrichting thuishoort, vordert hij opnieuw verlenging van de maatregel. Maar die wordt afgewezen, vanwege het advies van het Meijersinstituut en de reclassering, die voor stopzetting zijn. Harke J. is op 26 februari 1987 weer vrij man.

Toch gaat het fout: In 1990 wordt Harke J. wél weer veroordeeld na ontucht met o.a. zijn eigen dochtertje.

Op 24 november 1994 wordt echter Felicita Oostdam vermoord gevonden op een volkstuincomplex in Den Haag, Harke J. (36) wordt aanvankelijk veroordeeld tot levenslang. In hoger beroep wordt dat echter 14 jaar en TBS.

Jongen doodgestoken

David Zegwaard (22)  wordt 's avonds op de Boulevard in Scheveningen doodgestoken door een Turk (20)  die vermoedde dat David racistische opmerkingen maakte. Dat bleek echter niet zo te zijn. Dat maakte voor de Turk niets uit en hij stak de ongewapende David dood.


Update 3-3-1998. De Turk krijgt 7 jaar cel.

Broer van Cevdet Yilmaz doodgeschoten in Delft

In Delft wordt de Turk Nuri Yilmaz (29) door zijn Turkse zwager Orhan B. (29) dood-geschoten. Nuri Yilmaz is de broer van Cevdet Yilmaz die op 05 April 1983 in cafe het Koetsiertje in Delft 10 mensen neerschiet waarvan er 6 overlijden.

Vrouw neergeschoten in Enschede

In cafe 'Orion' aan de Deurningerstraat in Enschede is bij een ruzie tussen twee mannen Thea Landkroon (22) doodgeschoten door Folly Strijker (34).

Folly Strijker kreeg die dag in dat café klop van Theo Oostdam Daarop ging Strijker een pistool halen en kwam terug naar Orion, waar hij op Theo schoot. Die had echter inmiddels zijn eigen vriendin Thea Landkroon als schild voor zich getrokken. Thea werd dodelijk getroffen. Na zijn daad keerden de gasten zich tegen Strijker en trachten hem te lynchen. Strijker vluchtte naar het toilet, waar hij door de politie werd ontzet en gearresteerd.

Update 10 september 2010 Strijker wordt zelf doodgeschoten

Vermist meisje (5) vermoord door pleegbroer (15)

Petra Jacobse (5) uit Oostkapelle, die vandaag dood in de duinen van Oostkapelle werd aangetroffen, blijkt te zijn vermoord door haar pleegbroer Gerard M.(15).

Petra werd vanmiddag na een intensieve zoekactie gedeeltelijk ontkleed in het duingebied teruggevonden. Ze was vanaf gisteren vier uur zoek geweest. Ze bleek gewurgd, na sexueel te zijn misbruikt.

Gerard werd op vrijdag 1 September 1978 aangehouden nadat hij op verzoek van de politie naar het bureau in Serooskerke was gekomen. Daartoe was eerder geen gelegenheid geweest, omdat hij na de begrafenis van zijn zusje, 30 augustus, op schoolkamp was gegaan. Even voor Gerard op het politiebureau aankwam werd echter duidelijk dat hij de dader was.

Direct nadat petra vanmiddag gevonden werd rees al verdenking tegen Gerard na een getuigenverklaring. Hij was zaterdagmiddag met zijn zusje achterop de fiets in het duingebied gezien. Vrijdagmorgen 1 september meldde zich echter een leeftijdgenoot van Gerard op politiebureau. Die kon precies de plaats en de weg aanwijzen waar hij Gerard en zijn zusje zaterdag rond vier uur had zien fietsen. Gerard bekende daarop vrijdag vrij snel de moord op Petra. Een motief heeft hij niet kunnen geven.

Gerard was een van de vier pleegkinderen die in het gezin van de hoofdonderwijzer Jacobse waren opgenomen. Hij was de oudste en woonde al drie jaar bij het gezin. De familie Jacobse had twee eigen kinderen.

Gerard zal, zo het de Middelburgse kinderrechter vrijdag tijdens een persconferentie weten, in een gesloten opvangtehuis worden geplaatst. Daar zal hij een persoonlijkheidsonderzoek moeten ondergaan.

Gerard die nog een behoorlijk strafblad zou ontwikkelen, zou later op 14 december 1994 in Vlissingen doodgeschoten worden door Ruud van der S., die overigens in 1979 de vriend van zijn (eigen) moeder al had doodgeschoten.

Man bij inbraak doodgestoken in Den Bosch

Albert Hok Lim Tjoa is bij een inbraak in zijn woning in Den Bosch door de inbreker doodgestoken

Dader Harry B. pleegt vervolgens op 30 augustus 1979 in Eindhoven een diefstal, die uitmondde in de dood van de bewoner G. Koese. Hij sloeg de man met een trottoirtegel op het hoofd.

Update 1980: Harry B krijgt 15 jaar en TBS

Update 8 okt 2013: Na 33 jaar wordt Harry B. (dan 59) uit de tbs ontslagen.