Onvoldoende gekwalificeerd en toegerust. Geen ervaring. Onvoldoende gecoacht. Te weinig kennis en inzicht. Nauwelijks sturing. Vernietigend is het oordeel van een onderzoekscommissie over de wijze waarop regiopolitie Noord- en Oost-Gelderland en het Openbaar Ministerie in Zutphen de geruchtmakende strafzaak Tompoes hebben aangepakt. Justitie en politie hebben laten zien dat ze op dat moment te licht waren voor het grote werk.
De commissie tekende met betrekking tot de samenstelling van het onderzoeksteam enkele keren de term ‘hobby-bobbies’ op. ”Deel uitmaken van een politieteam vereist professioneel vakmanschap en een bepaalde mate van opsporingsgerichtheid. Dat uitgangspunt heeft volgens sommigen in het Tompoes-onderzoek onder druk gestaan.”
![]() |
Met al die voornemens vraag je je af waarom dat niet eerder is gedaan. Ondanks haar keiharde falen ontvangt hobby bobby Annelore Roelofs naast haar vorstelijke salaris ook nog eens functioneringstoelage van 14.132,98 euro per jaar (onderdeel van een persoonlijke toelage van maar liefst 40K per jaar, bovenop het salaris.).
Roelofs is een typisch product van het diversiteitsbeleid (=positieve discriminatie) van zuipschuit Guusje Nadorst: Het doet er niet toe of je het kunt, als je maar vrouw bent. Roelofs is naast haar falen in de TomPoes zaak ook bekend wegens haar weigering te bevestigen dan wel te ontkennen of 3 politiemannen in haar korps nu wel of niet bij de ‘schrijfproef’ aanwezig zijn geweest in de zaak Ernst Louwes.
![]() |
Minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie vat de kritiek in een brief aan de Tweede Kamer samen: te weinig betrokkenheid van de parketleiding, gefragmenteerde informatieverstrekking en onvoldoende gekwalificeerde medewerkers. "Het beperkte gezag dat de officier (van justitie, een jaar in dienst bij het OM-red.) uitoefende, deed afbreuk aan de kwaliteit en leiding van het opsporingsonderzoek door de politie."
Advocaten van de verdachten zijn verbijsterd over de resultaten van het onderzoek. Ze willen het rapport eerst goed bestuderen voordat ze reageren.
Het draait allemaal om een grootschalig onderzoek naar de handel in drugs, deelname aan een criminele organisatie en witwassen in de periode 1 juli 2006 tot en met 1 april 2008. De organisatie zou worden geleid door een Apeldoornse familie. Zestien personen werden gedagvaard en uiteindelijk op 7 oktober 2009 allemaal vrijgesproken. De rechtbank kwam in haar vonnis tot de conclusie dat er in het onderzoek sprake is geweest van een opeenstapeling van (vorm)verzuimen, waardoor de waarheidsvinding in het gedrang is gekomen.
Hoewel het Openbaar Ministerie in beroep ging tegen de uitspraak van de rechtbank blijkt tegelijk opdracht te zijn gegeven voor onderzoek hoe het zo vreselijk mis kon gaan. “Om lessen te trekken ter bevordering van de professionaliteit bij zowel het OM als de politie.”
Die les is hard. Van het begin tot het eind is het hopeloos misgegaan. De kwaliteit van de mensen die het onderzoek deden, was volgens de commissie onvoldoende. "Het onderzoeksteam had te kampen met een structureel tekort aan voldoende gekwalificeerde medewerkers en medewerkers met opsporingservaring in complexe en meeromvattende recherche-onderzoeken"
De aanbevelingen voor justitie en politie liegen er niet om. Om structuur, kwaliteit en kwantiteit van grote opsporingsonderzoeken te verbeteren, moet bij politie en Openbaar Ministerie meer aandacht komen voor de inrichting van de onderzoeksteams en de opleiding en kwaliteit van de in te zetten medewerkers. Verder moet duidelijk zijn wie verantwoordelijk is, moet de betrokkenheid en kwaliteit van leidinggevenden worden vergroot en moeten officieren van justitie met beperkte ervaring begeleiding krijgen.
Voor het onderzoek sprak de commissie met 25 bij Tompoes betrokken medewerkers van politie en openbaar ministerie.
Harm Brouwer, voorzitter van het College van procureurs-generaal van het Openbaar Ministerie stelt te begrijpen dat de fouten van het OM breed worden uitgemeten, omdat ze verstrekkende gevolgen kunnen hebben. “Maar is het zonder meer een fout wanneer een verschil van inzicht bestaat over de waardering van bewijs tussen rechter en OM?” Het is volgens hem ook hoe het strafrecht werkt.