In Nederland veel doden door politiekogels

In Nederland vallen relatief veel doden door politiekogels. Dat blijkt uit een vergelijking van het aantal doden en gewonden door gericht pistoolvuur van agenten in negen landen. Nederland staat daarbij op de derde plaats.

De cijfers, verzameld door Dr. Jaap S. Timmer (foto) van het Centrum voor Politie- en Veiligheidswetenschappen VU, werden 13 november gepresenteerd in Amsterdam bij het afscheid van hoogleraar Jan Naeyé.

In Nederland schieten agenten jaarlijks 50 tot 100 keer gericht op personen of op voertuigen met personen erin. Gemiddeld 17 personen worden daarbij geraakt, waarvan gemiddeld 3 overlijden aan hun verwonding. Dat komt neer op 1 dode per 5 miljoen inwoners. Alleen in de VS en Canada vallen meer slachtoffers door politiekogels. ‘De verschillen zijn groot en we weten eigenlijk niet hoe dat komt.’ , zegt Timmer. Hij pleit dan ook voor meer onderzoek om deze hoge score te verklaren.

Een mogelijke verklaring kan volgens hem de relatief ruime bevoegdheid zijn die Nederlandse agenten hebben om te schieten. ‘Een verdenking van een ernstig, geweldgerelateerd misdrijf is voldoende om een wapen te trekken, als andere middelen falen. In veel andere landen wordt ook een element van zelfverdediging geëist.’

In Engeland vallen veruit de minste doden door politiekogels: 1 op 27 miljoen inwoners. Daar dragen agenten geen wapen, maar dat is volgens Timmer geen voldoende verklaring. Ook in Ierland en Noorwegen patrouilleren agenten zonder pistool, en daar vallen relatief veel meer doden.

Een mogelijke verklaring van de verschillen zou ook kunnen liggen in de schietopleiding van agenten. Zij leren – om ter aanhouding – onder de broekriem te mikken om dodelijk letsel zoveel mogelijk te voorkomen. In Nederland krijgen agenten vier zogeheten IBT-dagen (integrale beroepsvaardigheidstraining), waarvan een schiettoets deel uitmaakt. Belgische agenten staan bijvoorbeeld zes maal per jaar op de schietbaan.

Het algehele geweldsniveau in een land lijkt ook een rol te spelen. Zo sterven in de Verenigde Staten gemiddeld 300 inwoners per jaar door politiekogels, en 70 agenten door burgerkogels. Daarnaast worden nog eens 200 burgers ‘rechtmatig’ neergeschoten door medeburgers. In Nederland sneuvelt gemiddeld 1 agent in de drie jaar door burgergeweld.

misschien kan CDA-kamerlid Coskun Cörüz zich eerst eens op de hoogte stellen van de feiten voordat hij met zijn ongefundeerde onderbuik uitspraken komt?

Zie ook: Politieel vuurwapengebruik in vergelijkend perspectief

Overige publicaties van Timmer betreffende geweldsgebruik door de politie

Boeken (bijdragen aan):

- Onder schot. Vuurwapengebruik van de politie in Nederland (1978-1995), Deventer 1996: Gouda Quint (met Jan Naeyé en Magrete van der Steeg).

- Beheersing van gevaar. Praktijkboek voor de opleiding van vuurwapendragenden en de beoordeling van geweldstoepassing, redactie met Otto Adang, Deventer: Gouda Quint, 1998.

- "Geweldsmiddelen en politieel geweldsgebruik", C.J.C.E. Fijnout, E.R. Muller en U. Rosenthal (red.), Politie. Studies over haar werking en organisatie, Alphen aan den Rijn: Samsom, 1999, pp. 423-444 (met Piet van Reenen).

- "Onderzoek naar politieel vuurwapengebruik", in Henk van de Bunt en Bert Niemeijer (red.), 100 jaar rijksrecherche, Den Haag: Sdu, 1997.

- Burger, overheid en Nationale ombudsman. Evaluatie van het instituut Nationale ombudsman, Den Haag: Sdu (met E. Niemeijer), 1994.

- "The Dutch National Ombudsman: Moving In The Right Direction", Jürgen Brand/Dieter Strempel (Hrsg.) Soziologie des Rechts. Festschrift für Erhard Blankenburg zum 60. Geburtstag, Schriften der Vereinigung für Rechtssoziologie 24, pp. 665-681, Baden-Baden, Nomos Verlagsgesellschaft, 1998 (met E. Niemeijer).

- "Politieel vuurwapengebruik" (1998), in R. Engbersen, J. Eggermont, R. Gabriëls en A. Sprinkhuizen (red.) Indicatoren van A tot Z. Van achterstandsscores tot zwerfkatten, Utrecht: NIZW.

- Tijdschrift voor Criminologie, boeknummer Wapens en Geweld, nr. 2, jaargang 42, 2000 (redactie met P.H. van der Laan), Deventer: Gouda Quint.

Rapporten:

- Politiewerk in gevaarsituaties. Omgaan met agressie en geweld van burgers in het basispolitiewerk, Amsterdam: Centrum voor Politiewetenschappen, 1999.

- Geweldsmeldingen 1996-1997. Politieel vuurwapengebruik en letselzaken gerapporteerd door de Nederlandse politie in de periode 1996-1997 (met G. Beijers), Centrum voor Politiewetenschappen, 1998.

- "Politiële geweldrapportage 1998-2000", Amsterdam: Centrum voor Politiewetenschappen VU, 2001 (met J. Naeyé en G. Beijers).

Artikelen en papers:

- "Politiewerk in gevaarsituaties", Algemeen Politieblad, jaargang 148, nummer 18, 11 september 1999, pp. 8-12.

- "Politieel geweldsgebruik 1996-1997", Algemeen Politieblad, jaargang 148, nummer 6, 13 maart 1999 (met J. Naeyé), pp.6-10.

- "Geweldsbevoegdheden politie bij de tijd", Leeuwarder Courant, dinsdag 2 maart 1999.

- "Gebrekkige registratie politiegeweld belemmert verhoging veiligheid", Nederlandse Staatscourant 36, maandag 22 februari 1999, p. 3.

- "Herkenbaarheid in gevaarsituaties", Algemeen Politieblad, 13 februari 1999, pp 4-5.

- "Onder schot. Vuurwapengebruik van de politie in Nederland", Tijdschrift voor de Politie, jaargang 58, nummer 12, december 1996. pp. 6-10 (met Jan Naeyé en Magrete van der Steeg).

- "Wapens en wapengebruik van de politie", Tijdschrijft voor Criminologie nr. 2, jaargang 42, 2000 (met J. Naeyé)

- "De arrestatieteams. Problemen bij de personeelswerving", Algemeen Politieblad, nummer 22, 10 november 2001

- "Politieteams vitaal, maar onderbezet", dagblad Trouw, vrijdag 4 januari 2002

- "Geweldrapportage 1998-2000", Algemeen Politieblad, nummer 2, 26 januari 2002 (met J. Naeyé)

Misdaad loont voor Heineken ontvoerders, dankzij Peter R de Vries

De ontvoerders van Freddy Heineken hebben jarenlang het overgrote deel van de royalty's ontvangen voor het door Peter R de Vries geschreven boek 'De ontvoering van Alfred Heineken'. Van het boek zijn bijna 300.000 exemplaren verkocht. De aan de ontvoerders uitgekeerde royalties komen daarmee op enkele tonnen.

De verdeling van royalty's blijkt uit een contract dat misdaadjournalist Peter R. de Vries met ontvoerder Cor van Hout sloot toen die samen met Willem Holleeder probeerde te ontkomen aan vervolging. Hij volgde als verslaggever voor De Telegraaf de ontvoerders op hun vlucht voor justitie, maar vertrok bij de krant na het verschijnen van het boek.

De Vries kreeg toestemming een boek te schrijven over de ontvoering, mits Van Hout 75 procent van de opbrengsten zou ontvangen. Dat gold ook voor rechten op films, video's en interviews. Om te voorkomen dat Heineken beslag kon leggen op het boek of de opbrengst werd een constructie bedacht waarbij de in 2006 geliquideerde kroegbaas Van der Bijl het geld ontving.

Het contract was al die jaren in bezit van Thomas van der Bijl. Zijn weduwe Carolien Rijke heeft het nu in de openbaarheid gebracht. Zij heeft een geschil met De Vries over de royalty's.

De Vries erkent het bestaan van het contract maar wijst elke claim van haar af.

Volgens De Vries heeft Van der Bijl in 2003 vrijwillig de rechten overgedragen aan de weduwe van de geliquideerde Cor van Hout, Sonja Holleeder, zus van Willem Holleeder. De weduwe van Van der Bijl bestrijdt dat. Zij stelt dat haar partner de rechten in 2001 aan haar verkocht.

De Vries noemt dit opmerkelijk en onwaar: "Uit alles blijkt dat de rechten door Van der Bijl geheel vrijwillig en correct zijn overgedragen." Hij noemt hierbij onder andere een politieverklaring afgelegd door Thomas van der Bijl waarin staat dat hij de rechten overdraagt aan de erfgenamen van van Hout.
Als justificatie voor het contract noemt hij: "Het boek moest geschreven worden".

Blunder OM oorzaak vrijspraak bij ontucht met 14 jarige

De vrijspraak van Dirk Jan S.(59) de Drentse buschauffeur die de zwakbegaafd Rosalina (14) seksueel misbruikte, is mede te wijten aan een blunder van justitie.

Het openbaar ministerie was vergeten in de tenlastelegging op te nemen dat het om ontucht met een minderjarige ging. Dat schrijft minister Hirsch Ballin in antwoorden op Kamervragen van de VVD.

Volgens Ballin was het OM in het onderzoek en de aanklacht vooral gericht op het feit dat er seksuele handelingen waren verricht met een slachtoffer met beperkte verstandelijke vermogens. 'Daardoor is niet in de tenlastelegging opgenomen het plegen van ontucht met een persoon beneden de zestien jaar', aldus Hirsch Ballin.

De Zwolse rechtbank oordeelde vorige maand dat Rosalina ook nee had kunnen zeggen tegen Dirk Jan S. die regelmatig seks met haar had. S. werd vervolgens vrijgesproken van seksueel misbruik.

Hirsch Ballin laat weten dat de tenlastelegging in hoger beroep kan worden uitgebreid.

In het gewone bedrijfsleven zo dit reden zijn voor ontslag, maar bij het OM?? Nee, hoogstens reden voor bevordering.

Aisha vermoord door oom én neef?

De zaak van de moord op Aïsha (36) leek rond, maar haar echtgenoot, de Pakistaan Younis K. (39) die 20 maanden lang de schuld aan de gewelddadige dood van zijn vrouw Aisha op zich had genomen is dit voorjaar op zijn verklaring teruggekomen. Toen wees K. opeens zijn volle neef Tariq S. (38) als potentiële verdachte aan: hij was op de bewuste ochtend na Younis' telefoontjes langs gekomen, en had zijn oom weg gestuurd.

Toen oom na een klein halfuurtje de flat weer betrad, lag Aisha, letterlijk vrijwel kapot geslagen in de woonkamer. Ze kon nog worden gereanimeerd, maar stierf twee dagen later alsnog.

Younis' aanvankelijke bekentenis dat hij haar alleen maar een serie stompen in haar buik had gegeven, kon ook al niet kloppen met de tientallen letsels, verspreid over het hele lichaam van Aïsha die op 22 augustus 2007 met een hartstilstand werd aangetroffen op de bank in haar woning aan het Groeneveen in de Bijlmer.

Daarom beschuldigt Officier van justitie mr. J. de Jong oom en neef nu samen van de moord waarbij volgens hem cricketbats en stokken zijn gebruikt, en beiden ontkennen in alle toonaarden dat zij Aisha met een vinger hebben aangeraakt. Volgens de officier speelt het vermoeden van eerwraak een rol: Aisha had Younis te kennen gegeven dat zij van hem wilde scheiden om zich met een nieuwe vriend in Engeland te gaan vestigen. Zo'n opstelling levert binnen haar cultuur een aantasting op van de familie-eer.

De rechtbank denkt nog dagen nodig te hebben om klaarheid te scheppen in de zaak.

Update 16 november 2009
De OvJ eist 14 jaar tegen beiden.

Update 14 december 2009
Younes werd veroordeeld tot 9 jaar voor doodslag zijn neef werd vrijgesproken

Tien jaar cel en tbs voor moord

Mohamed B. (32) uit Alkmaar is veroordeeld tot tien jaar cel en tbs wegens moord op Willem Liefting (57) in februari 2009 en poging tot mishandeling van een gevangenbewaarster in maart van dit jaar tijdens zijn voorarrest. Het Openbaar Ministerie (OM) eiste twee weken geleden achttien jaar celstraf.

De rechtbank legde B. ook tbs op, omdat uit een rapportage naar voren kwam dat de man ten tijde van de moord leed aan een ziekelijke stoornis en dat het herhalingsgevaar groot is. De duur van de gevangenisstraf is korter dan geëist, omdat de rechtbank wil dat B. sneller wordt behandeld voor zijn stoornis.

Vonnis

Update 28-7-2011: Mohamed B. krijgt in hoger beroep bij het hof in Amsterdam 12 jaar zonder tbs (LJN BR3409).

14 jaar cel voor doodslag kraakpand

Mohamed R (43) is door de rechtbank in Amsterdam veroordeeld tot veertien jaar gevangenisstraf. Ze houdt hem onder meer verantwoordelijk voor het doodschieten van een 33-jarige man in een kraakpand in Amsterdam in 1996.

De straf is lager uitgevallen dan de eis van het Openbaar Ministerie (OM), die twee weken geleden twintig jaar celstraf eiste. In tegenstelling tot justitie, kwam de rechtbank niet tot een veroordeling wegens moord maar doodslag. Ook achtte de rechter hem schuldig aan poging tot doodslag, poging tot zware mishandeling en mishandeling. R. verwondde twee weken voor de schietpartij meerdere bewoners van het kraakpand, waar hij zelf ook woonde.