Dertien jaar cel voor moord op rivaal

Ronald Z.(48) uit Heerhugowaard is door de rechtbank in Alkmaar veroordeeld tot dertien jaar cel wegens het doodsteken van Arthur Floris (39) uit Dirkshorn. Tegen Ronald Z. was twee weken geleden achttien jaar cel geëist.

De oorzaak van het drama ligt in de relatiesfeer. Z. vermoedde dat Floris een verhouding had met zijn vriendin en reed op 22 februari van dit jaar met een groot broodmes naar de woning van het slachtoffer in Dirkshorn om hem uit te horen. Bij het zien van het slachtoffer werd Z. echter zo kwaad dat hij hem direct achterover gooide en met twintig messteken om het leven bracht.

Na de steekpartij probeerde Z. zichzelf van het leven te beroven door zich op te hangen, maar toen hij sprong, brak het touw. Daarop besloot hij zichzelf bij de politie aan te geven. Vervolgens weigerde hij agenten de eerste uren te vertellen waar het slachtoffer lag om er zeker van te zijn dat Floris niet levend zou worden gevonden.

Volgens de rechter was Z. volledig toerekeningsvatbaar en is de moord met vooropgezet plan gepleegd. Hij woog ook mee dat Z. nooit spijt heeft betuigd en de hulpverlening heeft tegengewerkt. Dat de straf toch vijf jaar lager uitpakt dan de eis komt doordat de rechter heeft gekeken naar de gemiddeld lagere celstraffen die de laatste jaren voor vergelijkbare moorden zijn opgelegd. Ook hield hij er rekening mee dat Z. niet eerder is veroordeeld.

Dat is een uitermate lage straf voor moord, zeker als er een aantal verzwarende omstandigheden gelden die de rechtbank 'meewoog'.

Steekpartij op Scheepvaartcollege Rotterdam

Bij een vechtpartij op het Scheepvaart en Transportcollege aan de Lloydstraat in Rotterdam is een Turkse leerling (15) gewond geraakt doordat hij met een schroevendraaier in zijn achterhoofd is gestoken door een medescholier (16) van wie angstvallig de afkomst niet wordt bekend gemaakt.

Het incident vond dinsdagmiddag rond het middaguur plaats op het college aan de Lloydstraat.

Aan de steekpartij ging volgens getuigen een ruzie vooraf, buiten voor de school. De dader zou daarbij een schroevendraaier hebben gepakt en in het achterhoofd van het slachtoffer hebben gestoken.

Medestudenten hebben de dader in bedwang gehouden totdat de beveiliging van de school kwam. De massaal uitgerukte politie kon de verdachte later aanhouden.

Volgens de politie is het goed mogelijk dat de dader inderdaad een schroevendraaier als steekwapen gebruikte, zoals de ooggetuigen beweerden.

De traumahelicopter kwam ter plaatse om medische spoedzorg te geven. Het slachtoffer bleek lichtgewond te zijn geraakt en kon volgens de politie zelf naar de ambulance lopen.

Honderden leerlingen werden na het incident naar buiten gestuurd. Toen bleek dat de steekpartij geen verdere escalaties tot gevolg had, konden de leerlingen weer naar binnen. De lessen werden daarna hervat.

De jongens zijn vierdeklassers van het vmbo. Op de school wordt verteld dat de directe aanleiding een eerder conflict in de stad is geweest. Het broertje van een van de ruziemakers zou daarin ook een rol hebben gespeeld.

Volgens Erik Hietbrink, de voorzitter van het college van bestuur, is het de eerste keer in twintig jaar dat zich op zijn college een dergelijk incident afspeelt. Over het motief van de dader zei hij niets te kunnen zeggen. Hietbrink kondigde aan zowel met de dader als met het slachtoffer te gaan praten.

Justitie laat Kosovaarse tbs'er vrij

De tweevoudige moordenaar Ramo I. uit Kosovo is vorig jaar tegen alle regels in door justitie vrijgelaten en zijn TBS behandeling gestopt.

De levensgevaarlijke Ramo I. woont nu als vrij man in Kosovo. Justitie was de tbs'er liever kwijt dan rijk.

Hij zou in zijn moederland verder worden behandeld. Dat is nooit gebeurd. Ramo I. leeft er nu als vrij man en bedreigt zijn in Nederland wonende ex-vrouw en zoon met de dood. Ramo I. vroeg, uit angst voor de oorlog, in 1990 asiel aan. In werkelijkheid was hij op de vlucht voor familieleden van een man die hij had doodgestoken na een ruzie om een tractor. De Kosovaar en zijn gezin belandden in het vredige Zeeuwse Axel. Daar schoot hij in 1993 zonder aanleiding de eigenaar van een shoarmazaak dood. I. werd veroordeeld tot vier jaar cel en tbs. Door de straf verloor Ramo I., die geobsedeerd is door wapens en geweld, zijn verblijfsvergunning.

De tbs van Ramo I. hield in de praktijk levenslang in op de longstayafdeling van tbs-kliniek Veldzicht. Door het ontbreken van een verblijfsvergunning mocht hij nooit op verlof. Een behandeling was daardoor onmogelijk. Justitie wil daarom van dit soort dure tbs'ers af door ze in hun moederland verder te laten behandelen. Dat kan alleen onder strikte voorwaarden, om de maatschappij niet in gevaar te brengen.

Door gebrek aan faciliteiten en kennis weigerde Kosovo de levensgevaarlijke crimineel op te nemen. Justitie zocht echter net zo lang totdat zij een psychiater vond die dat wel wilde doen, zo blijkt uit onderzoek van EO's Netwerk, dat vanavond op tv wordt uitgezonden. Deze arts verklaarde dat ook voor het gerechtshof in Arnhem, maar trok zich drie dagen na de zitting terug toen hij zich realiseerde hoe gevaarlijk Ramo I. werkelijk was. Justitie verzuimde de rechters te informeren die de crimineel, in de veronderstelling dat alles geregeld was, in mei 2008 lieten gaan.

Ramo I. woont nu als vrij man in Kosovo, is hertrouwd met een 18-jarig meisje en heeft een baby. Zijn ex-vrouw en zoon in Nederland, die hij telefonisch geregeld met de dood bedreigt, leven sindsdien in doodsangst.

Onvoorstelbaar, maar gelukkig wordt in Nederland een thuisteler tot op het bot vervolgd en raakt die zijn huis kwijt

Uitspraak: 15 jaar voor babymoord Maastricht

Olaf B. (29) uit Maastricht is door de rechtbank in Maastricht veroordeeld tot een gevangenisstraf van 15 jaar voor de moord op Brandon, het 16 maanden oude zoontje van zijn vriendin. Eerder werden de moeder van Brandon en een huisgenoot van B. ook als verdachten aangemerkt. Zij worden niet langer verdacht.

Het jongetje werd in de nacht van 31 oktober op 1 november 2008 door Olaf B. gewurgd. Ook propte hij een stukje matras in de keel van het jongetje. Hij probeerde door de keel te blokkeren zijn daad te verhullen.

De rechtbank achtte bewezen dat de Olaf B. met voorbedachte rade heeft gehandeld: Hij heeft namelijk verklaart stemmen te hebben gehoord en hoewel hij daar in andere gevalllen weerstand aan heeft kunnen bieden, heeft hij er deze keer kennelijk niet voor gekozen om weerstand te bieden aan die stemmen.

De rechtbank achtte het verweer van de verdediging dat verdachte onder druk van de politie heeft bekend, onaannemelijk. De rechtbank heeft daartoe de banden van de verhoren bekeken en deskundigen omtrent de persoon van de verdachte gehoord. In verklaringen aan de politie liet de verdachte weten dat hij het niet kon uitstaan dat het kind zoveel aandacht kreeg van zijn vriendin. Ook twee medewerkers van de justitiële dienst Vervoer & Ondersteuning verdachte Olaf B. spontaan een bekentenis hebben horen afleggen. B. is zowel op 22 januari als op 4 februari ter controle van de gevangenis in Sittard naar het ziekenhuis vervoerd. Bij een van deze gelegenheden zou hij tegenover hen hebben bekend.

De officier van justitie Sylvia Kuipers had twee weken geleden 15 jaar gevangenisstraf geëist. De rechtbank achtte die eis, gelet op de ernst van de zaak en het leed dat aan de familie is bezorgd, passend. De rechtbank achtte verdachte daarbij volledig toerekeningsvatbaar.
LJ Nummer BK4799

Op 8 oktober 2012 wordt Olaf in hoger beroep eveneens veroordeeld tot 15 jaar.

Uitspraak: 18 maanden en tbs voor babymoorden door studente

Marike H. (24) uit Enschede is vanochtend door de rechtbank in Almelo veroordeeld tot 1,5 jaar cel en tbs met dwangverpleging voor het doden van haar twee baby's. Dat is conform de eis die het Openbaar Ministerie twee weken geleden had gesteld.

De rechtbank oordeelde dat er sprake was van doodslag en niet van moord. De studente Marike H. maakte in mei 2006 en november 2008 een einde aan het leven van haar zuigelingen, beide keren vlak na hun geboorte. De zwangerschappen had ze voor haar omgeving verborgen weten te houden. Toen een van de lijkjes in december vorig jaar in een container vlakbij de woning van H. werd ontdekt, kwam de zaak aan het rollen. De eerste baby (Jurgen) had ze gewurgd. De tweede (Alex) had ze met de navelstreng om zijn hals in de toiletpot aan zijn lot overgelaten.

Deskundigen van het Pieter Baan Centrum omschreven H. als iemand met een borderlinestoornis, die er door haar intelligentie en verbale begaafdheid in was geslaagd haar omgeving een rad voor ogen te draaien. Aangezien H. volgens de deskundigen de ernst van de gebeurtenissen nog lang niet tot zich heeft laten doordringen, spraken ze zich uit voor een langdurige behandeling in een gesloten omgeving.

De dood van Gerrit Snoeren blijft onopgelost

Het openbaar ministerie heeft laten weten dat ze het onderzoek naar de dood van Gerrit Snoeren uit Rotterdam hebben afgesloten zonder dat duidelijk geworden is of hij wel of niet is vermoord.

Snoeren werd tijdens de Paasdagen van 2003 ’s nachts dood aangetroffen in de laadbak van een Nissan Patrol die op een camping in Aalst met hoge snelheid tegen een boom was gereden. De bestuurder van de auto bleek zwaargewond en een andere passagier was lichtgewond geraakt. De gewaarschuwde politie ging uit van een noodlottig ongeval en liet daarom een ongevallen specialist ter plaatse komen. Na een inspectie van het autowrak en van Gerrits lijk verklaarde deze deskundige dat hij de zaak niet vertrouwde en daarom adviseerde hij de plaatselijke politie om de technische recherche te waarschuwen. Hij vermoedde dat Gerrit Snoeren al dood was toen de aanrijding was ontstaan. Zijn advies werd echter niet overgenomen. Ook de gewaarschuwde lijkschouwer had twijfels over de doodsoorzaak van Snoeren maar ook hij werd niet serieus genomen.

De bestuurder van de Nissan werd ondanks de twijfels over de werkelijke gang van zaken toch door justitie vervolgd voor dood door schuld en door de rechtbank in Den Bosch tot een gevangenisstraf van 4 jaar veroordeeld.

Het Gerechtshof in Den Bosch sprak hem echter in 2006 vrij omdat ondertussen uit nieuw onderzoek was gebleken dat Gerrit Snoeren al dood was geweest op het moment van de aanrijding.

Door deze uitspraak was justitie, mede onder druk van een publicatie in De Telegraaf, wel gedwongen een nieuw onderzoek te starten naar de dood van Gerrit Snoeren. Dat onderzoek is nu dus zonder resultaat afgesloten.

De familie van Gerrit Snoeren vindt dit verbijsterend maar Peter R. de Vries schrijft in zijn dagboek dat hij begrip heeft voor de beslissing van justitie.